Ρομαντισμός να υπάρχει!

by - 2:51 μ.μ.

Μια ακτίνα φωτός μπαίνει στα μάτια μου, ενώ γράφω. Μπορώ να κλείσω τη κουρτίνα, αλλά προτιμώ να παίζω μαζί της “κυλώντας” την από τα μάτια στο μάγουλο και πάλι πίσω.


Όσο κι αν κάποιες φορές θέλω να τ’ αρνούμαι, στη πραγματικότητα είμαι αθεράπευτα ρομαντική. Όπως αντιλαμβάνεσαι, ο ρομαντισμός δεν είναι αποκλειστικότητα του έρωτα… ο έρωτας θέλει δύο, ο ρομαντισμός αρκείται και στον έναν!
Οικογενειακές διηγήσεις, αναφέρουν ένα μελαγχολικό παιδί πλάι στο παράθυρο. Προσωπικές αναμνήσεις θυμούνται το ίδιο παιδί να μικρο-φιλοσοφεί στον ηλιόλουστο κήπο της γιαγιάς, παρατηρώντας κάθε ανθάκι, κάθε πετραδάκι, κάθε τι, που κανείς μεγάλος δε θα στεκόταν να δει. Το παιδί αυτό, χρειάστηκε να μεγαλώσει… να γίνει εγώ. Εγώ που διαπιστώνω σήμερα, πως ο ρομαντισμός είναι προνόμιο!

Valentine card by Zeta Papdo

Η γιορτή των ερωτευμένων αδικείται. Δίνει το άλλοθι σ’ εκείνα τα ζευγάρια που παριστάνουν τα ευτυχισμένα, να υποκριθούν λιγάκι παραπάνω. Μια παράσταση με σκηνικά - κοστούμια σε σχήμα καρδιάς! Την ίδια στιγμή, οι πιο “ερωτευμένοι μόνοι” εξορίζονται απ’ τη γιορτή. Ξέρεις, νομίζω πως το σφάλμα μας βρίσκεται στην ευκολία που έχουμε να ονομάζουμε την απλή έλξη – έρωτα. Υποπίπτουμε στο παράπτωμα του βιαστικού συμπεράσματος: «Είμαστε μαζί, άρα είμαστε ερωτευμένοι». Έχουμε δει πολλές φορές το μοτίβο γυναίκας που έλκεται από έναν άντρα ο οποίος είναι διατεθειμένος να της παρέχει ασφάλεια, οικονομική άνεση, οικογένεια κι ένα “όνομα στη κοινωνία”. Επίσης έχουμε δει και το μοτίβο εκείνου, που χρειάζεται τον τίτλο του οικογενειάρχη, ώστε να αποκτήσει επαγγελματικό κύρος. Πλάνα και στόχοι που θα πραγματοποιούσαν με οποιοδήποτε ταίρι. Προσπερνώντας τις απαράδεκτες σεξιστικές αντιλήψεις των δύο παραπάνω, υπογραμμίζω απλώς ότι: τα μη ερωτευμένα ζευγάρια δεν σπανίζουν. Ίσως μάλιστα να αποτελούν θεμέλιο λίθο της μικροαστικής νοοτροπίας. 

Λίγο καιρό μετά το πρώτο σκίρτημα, άνοιξε την παλάμη μου κι ακούμπησε πάνω της αυτή την ασημένια καρδιά. «Έχω μια καρδιά να σου δώσω… μη μου τη ραγίσεις!», μου είπε! 


Εδώ που τα λέμε, τι φταίνε όσοι δε ξέρουν από έρωτα? Στο νου, αν δε κατοικίσει η θέληση να τα ζήσεις όλα, βρίσκει στέγη ο φόβος της απόρριψης. Όμως, είναι προϋπόθεση για να αφεθείς στον γνήσιο ΕΡΩΤΑ, εκείνος ο έμφυτος, παιδικός, ατίθασος, παρορμητικός ρομαντισμός και η δύναμη να ρισκάρεις να χάσεις. Χωρίς ρομαντικά “γυαλιά” θα βλέπεις ότι βλέπουν όλοι. Η ρομαντική διάθεση παίρνει το βλέμμα απ’ τα πεζά… ρίχνει το φως στην ανάσα του που την θεωρείς το ομορφότερο άρωμα πάνω στη γη, στο χάδι του που μοιάζει με αγγελική εύνοια, στην αγκαλιά του που φτιάχτηκε για προορισμός σου, στη παρουσία του που ισοδυναμεί με ευτυχία! Ο έρωτας, μας κάνει μοναδικούς... αρνείται να πει: «αν δεν ήσουν εσύ, θα ήταν κάποιος άλλος», ο έρωτας φωνάζει: «ή εσύ ή κανείς άλλος!».
Τα ροζ αφτάκια μου, ακούν συχνά: «Μου έφυγε ο έρωτας…» ή το άλλο: «Κάποια στιγμή τελειώνει ο έρωτας και μένει η αγάπη». Πόσο γεροντίστικες μου φαίνονται αυτές οι απόψεις?! Μα, αν όντως είχες έρωτα ποτέ για ένα πρόσωπο, τότε τι μεσολάβησε? Το πρόσωπο είναι ακόμα εκεί… μήπως ο ρομαντισμός σου τελείωσε καλή μου? Μήπως έβγαλες τα “γυαλιά”? Ή μήπως εξαρχής, είχες ερωτευτεί το είδωλό σου μέσα στα μάτια του?
Ημέρα 5.967: περισσότερο ερωτευμένοι από ποτέ… υπογραμμίζω απλώς ότι: τα ερωτευμένα ζευγάρια δεν σπανίζουν. Ίσως μάλιστα να αποτελούν θεμέλιο λίθο του μέλλοντος!


 Happy Valentine's Day! ❤❤❤

You May Also Like

0 σχόλια

Με την δημοσίευση του σχολίου σας, βεβαιωθείτε ότι εμφανίζεται το ακόλουθο μήνυμα: «Το σχόλιό σας θα είναι ορατό μετά την έγκριση». Αν αυτό το μήνυμα δεν εμφανιστεί, ξαναπροσπαθήστε.

  • 64
    0
  • 22
    2
  • 57
    0
  • 60
    4
  • 53
    4
  • 36
    0