Σταχτοπούτα ξεκόλλα!

by - 3:34 μ.μ.

«Νομίζω πως ο κόσμος του… είχε πεθάνει πριν από αυτόν», είπε ο αφηγητής στο τέλος του film. Μα την αλήθεια, “κρέμονται νεκροί κόσμοι από πάνω μας”, σκέφτηκα!

Αν κρύβεις μια πριγκίπισσα μέσα σου, μια νεράιδα, έναν ιππότη… ή ακόμη και χαρακτήρες όχι τόσο αγαπητούς… αν μέσα στο μυαλουδάκι σου κατοικεί ένας κακός βεζίρης, ένας δράκος, μία μάγισσα, τότε “κλωστές κρέμονται από τα μπράτσα σου” που σέρνουν πίσω κόσμους νεκρούς, εποχές περασμένες!

Κοίτα εκεί, ένα κάστρο! Το κάστρο που φυλακίστηκες ή το κάστρο που πολιορκείς; Ποιόν χαρακτήρα παίρνεις; Η ζωή, αν και σύγχρονη, μας δίνει ρόλους πολυφορεμένους. Σίγουρα κάποια στιγμή θα συνάντησες μια “Cruella de Vil” στο γραφείο, θα είχες έναν “γερό-Scrooge” για γείτονα, και μια φίλη “Tinker Bell” που παρά τις μικρές της δυνάμεις, έκανε τα πάντα για να σε βοηθήσει. Αλήθεια, ακόμα δε μου ‘πες, τι ρόλο επιλέγεις; Ω! τι σημασία έχει; Έτσι κι αλλιώς, κανείς δεν είναι μόνο ένας! Για παράδειγμα, είμαι υπομονετική. Μπορώ για μεγάλο διάστημα να επιτρέπω αναρριχήσεις παράσιτων εις βάρος της υγιούς μου κόμης, όπως έκανε κι η Rapunzel. Μια μέρα, έτσι απροειδοποίητα, θα γίνω ριζοσπαστική… θα κάνω η ίδια τη δουλειά της μάγισσάς μου… έπειτα θα σκύψω προς το έδαφος και θα φωνάξω: «Λυπάμαι αγαπητέ μου, η Rapunzel έκοψε τα μαλλιά της, βρες έναν τρόπο να ανέβεις μόνος σου εδώ πάνω». Θα είναι η στιγμή που ο κάθε κατεργάρης, θα είναι αναγκασμένος να επιστρέψει στον πάγκο του.

Οι περιπέτειες ενός παραμυθένιου ήρωα, μας οδηγούν σε ένα ηθικό δίδαγμα. Τα κίνητρα όμως? Μήπως ξεκινάμε από ματαιόδοξες βάσεις? Όλα αυτά τα πριγκιπόπουλα, που θα έδιναν και τη ζωή τους για να γίνουν αρεστά κι όλες αυτές οι κορασίδες που θα έθεταν σε κίνδυνο, πολλούς περισσότερους από 7 νάνους, για να χωθούν σ’ ένα παλάτι, μήπως λέω… υποκινούνταν από κάποια ματαιοδοξία της εποχής; Μήπως υπάρχουν και σήμερα ανάμεσά μας, αθώα προσωπάκια που στο όνομα του “καλού σκοπού” και της “αθώας πρόθεσης”, πριονίζουν οτιδήποτε εξέχει πάνω από το ύψος τους; Ειλικρινά πιστεύω πως δεν είναι τόσο κακό να είσαι κακός, όσο κακό είναι, να παριστάνεις τον καλό!


Έλα Σταχτοπούτα, για τον Θεό, δεν είναι και μονόδρομος το παλάτι. Μεταξύ στάχτης και Βασιλείου, υπάρχει κι ένα δάσος με τόσα πράγματα που μπορείς να απολαύσεις! Εξάλλου, είναι προτιμότερο να κοιτάς το κάστρο, παρά να ζεις μέσα του. Ξεκόλλα λοιπόν, εστίασε στη φωτεινή πλευρά της ζωής και θαύμασε τη θέα από κάπου όμορφα, χωρίς να σε απασχολεί το υψόμετρο.

Κλείνω το “χάρτινο πλάνο” μου, από το πιο χαμηλό του σημείο. Εκεί, όπου βρίσκονται σιωπηλοί ήρωες, με ταπεινές πεποιθήσεις. Ήρωες που ξεκινούν τρυφερά να φροντίζουν ότι αγαπούν, χωρίς τυμπανοκρουσίες... για την ίδια αγάπη καταλήγουν να προσφέρουν, μέχρι και το φθαρμένο τους σώμα ως ασπίδα!


Φυτό phisalis: το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό του, είναι το περικάρπιο που μετά την ωρίμανση του καρπού, μοιάζει με κινέζικο φαναράκι.

Ούπς! Χτύπησε 15:25… πρέπει να σ’ αφήσω πριν γίνω κολοκύθα…

You May Also Like

2 σχόλια

  1. Είμαι όλοι οι ήρωες των παραμυθιών σε ένα! Δεν είμαι μόνο σταχτοπούτα είμαι και μάγισσα!!! Κακιά ή καλή δεν έχει σημασία... Γιατί τελειώνουν τα παραμύθια; Γιατί ενώ αυτοί έζησαν καλά εμείς δεν ζήσαμε καλύτερα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακριβώς όπως το λέει και εκείνο το παλιό pop τραγουδάκι, που γουστάρω να τραγουδάω στη διαπασών:

      "I'm a bitch, I'm a lover. I'm a child, I'm a mother. I'm a sinner, I'm a saint. I do not feel ashamed. I'm your hell, I'm your dream. I'm nothing in between..."

      www.youtube.com/watch?v=rhfiiGGy7Ls

      Πολλές καλημέρες Χριστινάκι μου!

      Διαγραφή

Με την δημοσίευση του σχολίου σας, βεβαιωθείτε ότι εμφανίζεται το ακόλουθο μήνυμα: «Το σχόλιό σας θα είναι ορατό μετά την έγκριση». Αν αυτό το μήνυμα δεν εμφανιστεί, ξαναπροσπαθήστε.

  • 64
    0
  • 22
    2
  • 57
    0
  • 60
    4
  • 53
    4
  • 36
    0