Γυναικεία φύση

by - 2:09 μ.μ.

Μη μου πεις πως πίστεψες ποτέ την αντιφατική εκδοχή της Εύας! Πως βρέθηκε κυρία μου το φύλλο συκής κάτω απ’ τη μηλιά? Σίγουρα κάτι θα έβρισκε να μου απαντήσει… τα θηλυκά έχουμε την ατάκα στο στόμα!

Αν έχω πει στο παρελθόν πως αγαπώ τις γυναίκες, το διαψεύδω. Αυτή είναι μια βιαστική δήλωση. Δε γίνεται να αγαπάς όλες τις γυναίκες. Δε μπορεί να μην υπάρχουν άτομα του είδους σου, που δε το ντροπιάζουν! Ασφαλώς οι γυναίκες δεν είμαστε τόσο άγγελοι, όσο θέλουμε να δείχνουμε. Η πονηριά, η καπατσοσύνη, η τέχνη της αποπλάνησης, αποτελούν φυσικά μας συστατικά, ναι! Ωστόσο, άλλο πονηρούλα κι άλλο ύπουλη, άλλο καπάτσα κι άλλο κακομαθημένη πεισματάρα, άλλο πλανεύτρα κι άλλο ψεύτρα.
Ο διαχωρισμός μεταξύ: μιας καλής εκπροσώπου του είδους μας από μία υποδεέστερης κατηγορίας, βρίσκεται στη πρόθεση των πράξεων τους. Σε έναν καβγά για παράδειγμα, ο εγωιστικός τρόπος σκέψης είναι φαινόμενο ατόμων που δεν ενδιαφέρονται για τη ψυχολογία και τις επιθυμίες των άλλων, ανεξάρτητα από το μερίδιο ευθύνης τους. Είναι όμως αυτό απόλυτο; Υπάρχουν και περιπτώσεις, που οι φαινομενικά εγωιστικές κινήσεις, έχουν μοναδικό σκοπό την αυτοπροστασία και την διατήρηση της αξιοπρέπειας. Διακρίνουμε ξεκάθαρα τη δεύτερη περίπτωση, όταν αυτές οι κινήσεις δε βλάπτουν κανέναν!
Ο κακός εαυτός μας, αποκαλύπτεται ανεμπόδιστα στις άσχημες στιγμές. Η αντίδραση μας -επομένως- σε μια τέτοια στιγμή, αποτελεί σημαντική ένδειξη του επιπέδου μας. Ένας χωρισμός, μια αδικία, μια απώλεια ή απλώς μια διαφωνία, θα μπορούσαν να δώσουν πάτημα σε κακές συμπεριφορές. Έχει τύχει να γίνω μάρτυρας μερικών ανάλογων συνθηκών, σε φιλικό περιβάλλον. Είδα πολύ καλή μου φίλη να μεταμορφώνεται σε αδίστακτο αρπακτικό, την εποχή του διαζυγίου της. Είδα μάνα να υποθάλπει στα παιδιά της τον πατέρα τους, για να τον εκδικηθεί. Να της τονίζω πως αυτή είναι μια ανώριμη συμπεριφορά κι εκείνη να με επιβεβαιώνει λέγοντας επιθετικά: «Εγώ είμαι ανώριμη, ενώ εσύ είσαι η ώριμη;»… θαρρείς και το ένα αναιρεί το άλλο. Είδα ένα μάτσο κουτσομπόλες, δίχως προσωπική ζωή, να μου κάνουν αδιάκριτες ερωτήσεις με τον πιο χυδαίο -μάλιστα- τρόπο... του στιλ: «ρίχνω κακόβουλες σπόντες βγαλμένες απ’ το μυαλό μου, και με την διάψευσή της θα βγάλω λαυράκι». Είδα μεγάλο ποσοστό φιλενάδων και φιλενάδων των φιλενάδων και φιλενάδων των φιλενάδων των φιλενάδων, “να βγάζουν έξω τα επιτεύγματά τους και να τα μετράνε”… τα φοβερά και ακατόρθωτα εκείνα επιτεύγματα, όπως ο γάμος και η τεκνοποίηση! Τέλος, μπορώ ακόμα να θυμηθώ πως είδα γυναίκες χωρίς ηθικούς φραγμούς, αφού δε δίστασαν να φλερτάρουν απροκάλυπτα συνοδευόμενους κυρίους, δε δίστασαν να υπονομεύσουν σε τρίτο πρόσωπο την ίδια τους τη κολλητή, δε δίστασαν να “μαστιγώσουν” με σχετικές παρατηρήσεις μια συνομήλικη που τάσσεται έξω από το κουτάκι των ιδανικών τους!
Πως μπορώ λοιπόν, να αγαπήσω ατόφια το είδος ‘γυναίκα’? Πως μπορώ να εθελοτυφλώ στη ψυχική ασχήμια? Θα ήταν τουλάχιστον αστείο -όμως- και σεξιστικό, να πίστευα πως όλα τα παραπάνω χαρακτηρίζουν μόνο τον γυναικείο πληθυσμό. Είναι τυχαίο το γεγονός, πως στο “μικροσκόπιο” μου σήμερα αναλύω το “ θλυ”.
Όχι μόνο επειδή ως γυναίκα το έχω ανάγκη, αλλά κι επειδή έχω έντονο το αίσθημα της δικαιοσύνης, οφείλω να υπερασπιστώ την άλλη πλευρά του γυναικείου δυναμικού. Θαυμάζω την ανεξάρτητη γυναίκα, τη μαχητική, την ευαίσθητη, την ιδεαλίστρια, την ακομπλεξάριστη, την αποφασιστική, τη συναισθηματικά ώριμη, την ανιδιοτελή, την πιστή στην  ηθική της, τη δυναμική, την ειλικρινή, τη γενναιόδωρη, την αισιόδοξη, τη γυναίκα που αγαπάει τον εαυτό της, που ξέρει τι θέλει, την γυναίκα με κύρος αντρικό!
Μια τέτοια γυναίκα, εμπνέει θετικότητα και δημιουργικότητα, ενώ πηγάζει ανεπιτήδευτη γοητεία κάνοντας τους γύρω της να χαμογελούν στο πέρασμά της. Βασικό της στοιχείο είναι που ενδιαφέρεται μόνο για ό,τι την αφορά, χωρίς να παρεμβαίνει στις ζωές των άλλων. Επιδιώκει μια καθαρή ζωή, απαλλαγμένη από δυσοίωνα πρόσωπα και καταστάσεις. Επιλέγει με σοφία να μιλήσει ή να σωπάσει. Απολαμβάνει τις μικρές χαρές κι ακολουθεί ό,τι και όποιον την κάνει ευτυχισμένη.
Μια τέτοια γυναίκα, θα με βρίσκει ένα βήμα πίσω της, στη προσπάθειά μου να της μοιάσω! Ένα χρόνο πριν, είχα μπροστά μου δυο δύσπιστα μάτια… η παλιά μου συμμαθήτρια δυσκολευόταν να καταλάβει, πως από επιλογή δεν έγινα σύζυγος και μητέρα (ακόμα τουλάχιστον). Μου έλεγε χαρακτηριστικά «Μη το φοβάσαι… μπορείς».
«Χαχα! Ποιος είπε ότι δε μπορώ? Το θέμα δεν είναι τι μπορούμε να κάνουμε… πολλά μπορούμε. Το θέμα είναι τι επιλέγουμε απ’ όλα αυτά. Η ζωή που επιλέγουμε να ζούμε, δεν είναι το μοναδικό μονοπάτι, είναι το επικρατέστερο. Έτσι, δυνητικά θα μπορούσα να είμαι οποιαδήποτε. Το σημαντικό όμως είναι, πως είμαι η γυναίκα που επέλεξα!».

Άκου λοιπόν...
Δεν είμαι εγώ μια γυναίκα που θέλει φιλιά δανεικά.
Εγώ έχω φύγει απ’ τη ζεστασιά μου στα δεκαεπτά.
Πολλές φορές τα όνειρά μου τη νύχτα πήραν φωτιά.
Άκου λοιπόν...

Άκου λοιπόν...
Μην προσπαθείς να με κάνεις να νιώσω πως φταίω εγώ.
Αν θες να γίνεις φεγγάρι που βγαίνει σ’ άλλο ουρανό.
Δε θα σου κάνω ερωτήσεις και λόγια, στη σιωπή θα μπω.
Άκου λοιπόν...

Άκου λοιπόν...
Δεν είμαι εγώ μια γυναίκα που αγάπησε μόλις εχθές.
Εγώ πληρώνω τα νοίκια στα λάθη και τις ενοχές.
Έχω τρομάξει να βρω την ψυχή μου μες στις διαδρομές.
Άκου λοιπόν...

Άκου λοιπόν...
Μη φοβηθείς να μου πεις ότι όλα τελειώσαν εδώ.
Εγώ έχω μάθει να παίζω, να χάνω και να προχωρώ.
Θα βρεις απόψε κλειδιά και γιατί αφημένα στο χωλ.
Άκου λοιπόν...

You May Also Like

8 σχόλια

  1. Δεν ξέρω πως γίνεται να γράφεις ότι σκέφτομαι... δεν ξέρω πως γίνεται να μη σε ξέρω κι όμως να νομίζω πως σε ξέρω... δεν ξέρω πως γίνεται τέτοια ταύτιση ακόμη και στο τραγούδι που έβαλες στο τέλος. ΣΥΜΦΩΝΩ απόλυτα με ότι έγραψες, είμαι παθούσα από τέτοιες συμπεριφορές και ξέρεις κάτι; Αυτό που με τρέλανε κάποια στιγμή είναι ότι την "επαθα" και από άνθρωπο που δεν με γνώριζε κατ ιδίαν (περίεργο ε;) Νάσαι καλά κορίτσι μου, συνέχισε την πορεία που έχεις χαράξει γιατί εσύ ξέρεις καλύτερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχα κι όμως γίνεται! Επικοινωνούμε τα δυο μας! Να σου πω το σκεπτικό μου; Νομίζω παίζει σημαντικό ρόλο να είσαι ολοκληρωμένος στη προσωπική σου ζωή και ικανοποιημένος από τον εαυτό σου (με δεδομένη όμως τη καλή “πρώτη ύλη”). Κοινός παρονομαστής για τις δυο μας, είναι ο ερωτευμένος σύντροφος! Όπως λέει και το άλλο τραγούδι: «Κανένας δε χαϊδεύει σαν εσένα… Αν χάιδευαν κι οι άλλοι σαν εσένα θα ήτανε παράδεισος η γη και όλα τα παιδιά ευτυχισμένα κι οι γέροι όλοι χαμογελαστοί». Χαρακτηρίζοντας στη συνέχεια εκείνους που την πλήγωσαν απλώς “αχάιδευτους ανθρώπους”. Δείχνω λοιπόν κατανόηση σ’ αυτό και στην ανθρώπινη βλακεία… κατά τα άλλα μιλάμε για ξεδιάντροπη κακία!
      Μ’ αρέσει όμως που διευκρινίζεις ότι είσαι παθούσα. Πάρε χαρτάκι προτεραιότητας αγάπη! Μερικές φορές σκέφτομαι: αφού όλες έχουμε να διηγηθούμε μια ιστορία γυναικείας “μαχαιριάς”, ποιές στο καλό περισσεύουν να μας “μαχαιρώσουν”; Προφανώς η μία μαχαιρώνει την άλλη ηθελημένα ή μη. Καταλήγω λοιπόν πως κάτι εκνευριστικό κάνουμε κι εμείς σε ‘κείνες. Ακόμα κι αν αυτό είναι η ευγένεια ως απάντηση στην αγένεια. Βάλε με το νου σου, πόσο πολύ θα πονάει να διαπιστώνει κάποια -και να της υπενθυμίζεις με την ανωτερότητα- το χαμηλό της επίπεδο!
      Η Δήμου με τα τραγούδια της δίνει πρόσωπο στην γυναίκα πρότυπο που περιγράφω παραπάνω: «Εγώ δεν είμαι η γυναίκα κάτσε σήκω…», «Άνεμος γίνομαι εγώ, κι άντε τώρα να με πιάσεις…».

      Φιλάκια χαρά μου!

      Διαγραφή
  2. Από κοριτσάκι δυσκολευόμουν να "κάνω" φίλες, από κοριτσάκι ήθελα να έχω γεννηθεί αγόρι και έλεγα πως θέλω να "κάνω" 5 γιους, (γέννησα 3!). Φαίνεται πως το ένστικτο μου από τότε μου έλεγε πως οι γυναίκες μοιάζουν με τις γάτες, συμφεροντολόγες, ύπουλες, ανασφαλείς, εξαρτημένες από χάδια και ψεύτικα λόγια. Από τα 17 μου που έφυγα για σπουδές και γύρισα στα 23 μου χωρισμένη και με μωρό, αναγκάστηκα να σταθώ μόνη στα πόδια μου και να έχω πια την ευθύνη της ζωής μου και του γιου μου, τότε είναι που απέκτησα φίλες που καμιά δεν με απογοήτευσε και αυτό γιατί ήμουν αρκετά ώριμη και ήξερα τι ζητούσα απ΄όλες τις σχέσεις μου και απ΄τη ζωή μου...
    Οι σχέσεις μας Ζέτα μου, όλες ανεξαιρέτως, ποτέ δεν μπορεί να γίνουν καλύτερες από την σχέση που εμείς οι ίδιοι έχουμε με τον εαυτό μας, αυτή η διαπίστωση μ' έχει βοηθήσει πολύ να έχω τρεις πολύ καλές φίλες πάνω από είκοσι χρόνια!

    Πολλά ΑΦιλάκια σου στέλνω και εύχομαι καλή συνέχεια στο καλοκαιράκι σου! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για ‘μένα η κακή εντύπωση για τις γυναίκες δεν προϋπήρχε. Πριν δω μπροστά μου γεγονότα να τις ενοχοποιούν, δεν είχα βγάλει άσχημα συμπεράσματα. Μπροστά σε σεξιστές και μισογύνηδες μάλιστα, υπερτόνιζα (κι ακόμα το κάνω) πως η κακή συμπεριφορά είναι θέμα ανατροφής και όχι φύλου. Το πιστεύω, παρά τα δείγματα που αναφέρω στο κείμενο.
      Δεν έχω παράπονο από τις φίλες μου… κάνω τον σταυρό μου που το κείμενό μου δεν είναι κείμενο πληγωμένης ή απογοητευμένης φιλενάδας. Η δική μου διαπίστωση για να είμαι ικανοποιημένη από τις φιλές μου (κι εκείνες από εμένα) έχει δύο σκέλη:
      1. Όλοι είμαστε ελεύθεροι άνθρωποι να μείνουμε ή να φύγουμε, να δώσουμε ή όχι. Δεν έχω προσδοκίες αλλά ούτε και υποχρεώσεις. Προσφέρομαι επιλεκτικά, όπως τιμητικά μου προσφέρονται!
      2. Αν δε σου ζητηθεί μη δώσεις συμβουλές… ακούγονται σαν υποδείξεις. Κανείς δεν έχει ανάγκη τις υποδείξεις σου! (και επιστρέφουμε στο «Όλοι είμαστε ελεύθεροι άνθρωποι, με προσωπική κρίση και βούληση!»).

      Καλό καλοκαιράκι!

      Διαγραφή
  3. Κάποτε ένας πολύ καλός μου φίλος και γνωστός ζωγράφος όταν βρισκόταν στο νοσοκομείο λίγο πριν μας αφήσει για πάντα, είχε φτιάξει μια ταμπέλα πάνω απ' το κρεβάτι του που έγραφε:
    "Συμβουλές δεν δέχομαι, λάθη κάνω και μόνος"!
    Τώρα θα αναφερθώ και στη βοήθεια, που είναι μια βαθιά εγωιστική πράξη, γιατί προϋποθέτει πως ο ένας είναι ο δυνατός, αυτός που "ξέρει" και ο άλλος ο αδύναμος που δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνος και αυτή η βοήθεια θρέφει το εγώ μας... από την άλλη έρχεται η προσφορά,(αυτό που αναφέρεις) όπου απουσιάζει το εγώ και απλά είσαι εκεί για τον άλλο!
    Καλή συνέχεια στ΄όμορφο καλοκαιράκι! :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις δίκιο Στεφανία μου, πολλά πράγματα -φαινομενικά ανιδιοτελή- εξυπηρετούν άλλους σκοπούς. Πιστεύω θα πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί και με τους ανθρώπους που φαίνεται να βοηθούν και με εκείνους που φαίνεται το αντίθετο.
      Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως κάποιοι άνθρωποι προκειμένου να θρέψουν το “εγώ” όπως λες… για να επιβεβαιώσουν την δύναμη τους, επιλέγουν συνειδητά: φίλους ή συντρόφους χαμηλότερου μορφωτικού επιπέδου, οικονομικής/κοινωνικής τάξης ή εξωτερικής εμφάνισης. Ακόμα χειρότερα, επιλέγουν επαγγέλματα κοινωφελούς χαρακτήρα, που όμως τους τοποθετούν σε θέση ισχύος (είτε το κύριο αντικείμενο είναι ο άνθρωπος, είτε τα ζώα). Δες την άποψή μου εκτενέστερα για τη προσφορά και τη βοήθεια, στο post: #prosferw (http://noexcus.blogspot.gr/2016/03/prosferw.html)
      Μου θύμησες και αξίζει να το πω: γνωρίζω έναν άνθρωπο ο οποίος αρνήθηκε να επισκεφθεί τον άρρωστο φίλο του λίγο πριν φύγει, όχι επειδή μόνο ο ίδιος δεν άντεχε την εικόνα, αλλά κι επειδή δεν ήθελε να σταθεί δίπλα του υγιής και δυνατός. Δεν λέω πως είναι σωστό ή λάθος, λέω πως οι προθέσεις πάντα το καθορίζουν αυτό!

      Υγεία μόνο! ;)

      Διαγραφή
  4. Κι ενώ παλεύεις με της πλευρές της γυναικείας σου φύσης, να τη κατανοήσεις να τη βάλεις σε τάξη & απέναντι στο άλλο φύλλο, και απέναντι στο ίδιο φύλλο που είναι με το άλλο φύλλο, να τη βάλεις να σταθεί στη δουλειά, στα μαγαζιά, στο αυτοκίνητο, απέναντι από το ξεσκονόπανο και τη μπουγάδα τσουπ γεννάς άλλη μία... και εκεί τρως το μεγαλείο κατακούτελα
    Στη πορεία/εμπειρία μου οι φίλες μου είναι ότι καλύτερο μου έχει συμβεί, δεν είναι όλες για όλα κι όσο πιο γρήγορα το καταλάβει κάποια αυτό τόσο κόπο και χρόνο και δάκρυα θα γλυτώσει και η ποιότητα φαίνεται στον ανθρωπο... όσο αλλοπρόσαλλη κι αν είναι ... και το αλλοπρόσαλλο δεν είναι πάντα κακό !
    φιλιά ..πολλά
    Μελίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. «Δεν είναι όλες για όλα»… έτσι ακριβώς αγαπούλα μου! Μερικές αποφάσεις δεν είναι εύκολες, αλλά πρέπει να παρθούν με υπευθυνότητα. Είναι ωραίο να τολμάς να παραδεχτείς ότι δεν είσαι καλός σε κάτι! Η ζωή δε σταματά σε ένα πράγμα… υπάρχουν τόσα πράγματα που μπορείς να είσαι καλός!
      Ξέρεις, το “αλλοπρόσαλλο” έχει και τα καλά του… σοκάρει και διώχνει εύκολα τα στενά μυαλά. Κάτι σαν “κόσκινο” για ανοιχτόμυαλους! ;)

      Love u!

      Διαγραφή

Με την δημοσίευση του σχολίου σας, βεβαιωθείτε ότι εμφανίζεται το ακόλουθο μήνυμα: «Το σχόλιό σας θα είναι ορατό μετά την έγκριση». Αν αυτό το μήνυμα δεν εμφανιστεί, ξαναπροσπαθήστε.

  • 36
    7
  • 80
    12
  • 52
    3
  • 51
    0
  • 46
    0
  • 48
    4