Weekend στο βουνό

by - 8:01 μ.μ.

Μου αρέσουν τα βουνά, επειδή από εκεί ψηλά μπορώ να βλέπω τον κόσμο, χωρίς ο κόσμος να βλέπει εμένα!

Ιδιαίτερα όταν δεν παρουσιάζουν τα προβλήματα που προκαλεί ο χιονιάς, είναι για ‘μένα πόλος έλξης, εξόρμησης, απομόνωσης… ησυχαστήρια όπου κανείς δε μπορεί να με βρει. Όπως εξάλλου έχω ξαναγράψει στο παρελθόν, η ατόφια έννοια της ελευθερίας, βρίσκεται στις άγνωστες συντεταγμένες και μόνο εκεί είσαι πραγματικά ελεύθερος.






Ένα από τα Σαββατοκύριακα του Νοέμβρη, βρέθηκα να τυλίγομαι ζεστά στη πρωινή πάχνη ενός διαφορετικού υψόμετρου. Έκανα βόλτες σε γραφικά δρομάκια, φωτογράφησα το τοπίο, θαύμασα το φεγγάρι από το “πιο σκοτεινό σημείο του πλανήτη”, κούρνιασα δίπλα στο τζάκι και απήλαυσα ατελείωτες γεύσεις ξεχωριστού gourmet restaurant, όσο παράδοξο κι αν ακούγεται.




Επειδή λίγοι αναλαμβάνουν να τα βγάλουν απ’ τη φωτιά… αυτομάτως κατατάσσονται στους “καρπούς των γενναίων”!

Όταν βρίσκομαι εκεί πάνω, τέτοια πιάτα είναι ο απώτερος προορισμός μου! Αυτή τη φορά εμπιστεύτηκα τη πρόταση του Chef και δοκίμασα ‘Ψαρονέφρι Millefeuille’ (δηλώνω ξετρελαμένη). Ένα από τα πιάτα που επίσης με συνεπήρε, ήταν το ψημένο χαλούμι με μέλι και βασιλικό, σερβιρισμένο σε πλατό γρανίτη. Βάλε την όμορφη παρέα, βάλε τη δυνατή φλόγα της φωτιάς και τα -συνεχώς- γεμάτα ποτήρια με καλό κόκκινο κρασί κι έχεις ακριβώς την εικόνα του τραπεζιού μας. Συζητήσεις, αναλύσεις, φιλοσοφικές αναζητήσεις, γέλια και οικειότητα… η συνταγή ενός χαλαρωτικού και ευχάριστου διήμερου!

Η φωτιά καίει πιο φωτεινά στο σκοτάδι κι ας μη φωτίζεται το χάος!

Επιστρέφοντας στη βάση μετά από αυτό, βλέπεις με άλλο μάτι ακόμα και την πιο συνηθισμένη σου εικόνα. Την θέα απ’ το παράθυρο. Διαπιστώνεις πως μπορεί κάθε πρωί να έχεις το ίδιο παράθυρο, όμως ποτέ την ίδια θέα! Λατρεύω να μπαίνει το κόκκινο φως στο διαμέρισμα όταν χαράζει. Δε μπορώ ν’ αντισταθώ σ’ αυτό το θαύμα… σκέφτομαι πως εφόσον η γη συνεχώς κινείται και ταξιδεύει, τότε με κάποιους μοιράζομαι μια κοινή διαδρομή, σωστά; Χαράζω μαζί τους την ίδια τροχιά κάθε μέρα κι ίσως κι εκείνοι να προσπαθούν να κάνουν αυτή την ενέργεια της γης, ν' αξίζει το κόπο. Εκεί που το πρωί “ακουμπώ” το μαξιλάρι μου, το βράδυ ίσως βρίσκεται το μαξιλάρι κάποιου άλλου… επομένως, όνειρα γλυκά άλλε!

Επιστροφή στην αγαπημένη βάση

Σύντομα νέο DIY πλεκτό τσαντάκι 

Πρόσφατα αναβαθμίσαμε τα φλιτζάνια μας. Δες εδώ. 


You May Also Like

0 σχόλια

Με την δημοσίευση του σχολίου σας, βεβαιωθείτε ότι εμφανίζεται το ακόλουθο μήνυμα: «Το σχόλιό σας θα είναι ορατό μετά την έγκριση». Αν αυτό το μήνυμα δεν εμφανιστεί, ξαναπροσπαθήστε.

  • 36
    7
  • 80
    12
  • 52
    3
  • 51
    0
  • 46
    0
  • 48
    4