Γεμάτες στιγμές σε 5 βήματα

by - 4:06 μ.μ.

Ανάμεσα στα χωράφια σιταριού και στις νότες ενός τραγουδιού, κανείς αναλογίζεται διαφορετικά τις ημέρες που περνούν. Αργά τον Αύγουστο, η δύση έμοιαζε μια μόνιμη κατάσταση… η σπουδαιότερη φιλοδοξία του δικού μου ουρανού!
«You'll remember me when the west wind moves upon the fields of barley. You'll forget the sun in his jealous sky as we walk in fields of gold» - ‘Fields of Gold’, Sting.

Οι ήρεμες στιγμές μοιάζουν με το κενό στον αέρα, ενός μεγάλου άλματος. Άραγε η προσγείωση θα είναι ομαλή ή θα ζήσεις μια μοιραία πτώση; Το άλμα θα σε φτάσει εκεί που επεδίωκες ή μήπως σε νέα, αχαρτογράφητα μονοπάτια; Βρισκόμαστε εδώ για να το ανακαλύψουμε. Μέχρι τότε, αξίζει να ζούμε αυτή τη χιλιοειπωμένη «στιγμή»!
Το προηγούμενο διάστημα, -ποιός ξέρει;- ίσως στην κορυφή του “άλματος”, ήταν μοιραίο να το γευτώ μέσα σε 5 βήματα: 

1. Κάτι διαφορετικό: Έβαλα τα αθλητικά μου και ακολούθησα τον δρόμο προς το δάσος. Πραγματικά εκείνο το χωριουδάκι ήταν καλύτερα κρυμμένο κι από το χωριό των Στρουμφς! «Πάμε να μαζέψουμε σύκα» - ήταν η ιδέα (δες εδώ μια παρόμοια ιδέα μέσα στον ίδιο μήνα). Τελικά εκτός από σύκα, στο καλάθι μπήκαν και αρκετά άγρια βατόμουρα. Οι πληγές απ’ τα αγκάθια τους, ήταν το ελάχιστο τίμημα για κάτι τόσο φρέσκο.





2. Κάτι ρομαντικό: Αποχαιρετώντας το καλοκαίρι, λίγο πριν ξεκινήσει ένα roof-pool party προς τιμήν της αυγουστιάτικης πανσελήνου! Η πανσέληνος δεν ήταν ορατή από το σημείο του party, αλλά δεν έχει σημασία… λεπτομέρειες... χιχι! Τουλάχιστον, όσοι φτάσαμε νωρίς, απολαύσαμε ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα!



3. Κάτι αντιδραστικό: Την Κυριακή των εκλογών, ψήφησα τεμπελιά και παραδοσιακό “αντρικό” σπετσοφάι! Αρνούμαι να ξανακούσω για οποιοδήποτε πολιτικό ζήτημα. Στρουθοκαμηλίζω, κλείνω τ’ αφτιά μου και δεν ακούω – δεν ακούω… μπουρουλούμ - μπουρουλούμ!



Gűzel – παραδοσιακό τούρκικο σιροπιαστό. Κανονικά θα το έτρωγα… στη πραγματικότητα απλά το σερβίρισα!  
«Για να προστατευτείς από τα άγρια θηρία, χτίσε έναν τοίχο. Για να προστατευτείς από τον τοίχο, άνοιξε μια τρύπα». Σ’ αυτό το συμπέρασμα κατέληξα μέσα από διάφορα γεγονότα και μετά από ώριμη περισυλλογή. Διότι η πλήρης απομόνωση κρύβει τους ίδιους κινδύνους με αυτούς της ανεξέλεγκτης υπερέκθεσης. Με τον όρο ‘υπερέκθεση’ δεν εννοώ μόνο τη δημοσιότητα. Οι επιπόλαιες εξομολογήσεις στο λάθος άτομο, αρκούν για να βρεθούμε εκτεθειμένοι.     



4. Κάτι δημιουργικό: Δε μπορώ να φανταστώ, ούτε τον παράδεισο χωρίς δημιουργική δράση. Σαν δώρο Θεού λοιπόν, το τελευταίο διάστημα ασχολούμαι με πολλά projects, όμως προς το παρόν, μπορώ να παρουσιάσω μόνο μερικά από αυτά.

Δες εδώ το illustration που σχεδίασα αποκλειστικά για την Athens Voice και την fashion editor Έλενα Αναστασιάδη.
*Σε μια σύντομη “ανασκαφή” στο αρχείο μου, ανακάλυψα τη πρώτη μου aquarelle. Θυμήθηκα πως μία απ’ τις δασκάλες μου στο ελεύθερο σχέδιο, ονομαζόταν Ταζέ κι εγώ πάντα φανταζόμουν πόσο αστεία θα ακουγόταν η προσφώνησή μου, αν είχα το ίδιο επώνυμο. Ζέτα Ταζέ… ούτε καν καρκινική επιγραφή!



Πρόσφατα συμμετείχα σε μια φωτογραφική πρόκληση που οργάνωσε το γερμανικό καλλιτεχνικό περιοδικό Ignant. Το κεντρικό θέμα της φωτογράφησης ήταν η ‘Τομή’ - όπως την αντιλαμβάνεται κι όπως την φαντάζεται κανείς. Η παρακάτω φωτογραφία (με την οποία συμμετείχα) είναι -φυσικά- προϊόν μοντάζ… πολύ απλούστερου απ’ ότι φαίνεται (θα μπορούσε να το πετύχει κάποιος, απλά ενώνοντας αποκόμματα εφημερίδας). Η λεζάντα που συνόδευε τη φωτογραφία ήταν: «Έχετε αναρωτηθεί ποτέ, τι βρίσκεται μέσα στις μπάλες yin & yang?».


5. Κάτι εορταστικό: Εκτός από τη προσωπική μου ‘Κρυστάλλινη Χρονιά’ (σύμφωνα με το savoir vivre, με κρύσταλλο γιορτάζεται η 15η επέτειος δυο ερωτευμένων), τα χαρμόσυνα νέα έγιναν συνήθεια σ’ αυτό το σπίτι! Μια μικρή πριγκίπισσα γεννήθηκε στην αγκαλιά της καλύτερής μου φίλης (όπως έχω αναφέρει και στο ‘Mini Chic Stylish Project - vol.2’). Αυτό σημαίνει ότι από κούνια θα μάθει πως “στήνονται” οι γυναικο-συζητήσεις. Θα γνωρίσει τη γυναικεία φιλία στην πιο αθώα της μορφή, αποτελούμενη από ειλικρινή αγάπη, γέλια και εσωτερικούς κώδικες επικοινωνίας!


Δες εδώ ένα mini welcome brunch και την άποψή μου σχετικά με το εορτασμό
Η ευτυχία δεν είναι κάτι απρόσιτο. Πιστεύω πως όλα ξεκινούν από μέσα μας. Η οπτική γωνία των πραγμάτων, το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε, οι αποφάσεις, οι επιλογές μας, όλα αυτά που συντελούν στην εσωτερική μας γαλήνη, πλάθουν την ευτυχία. Η ευτυχία σε γενικές γραμμές εξαρτάται από εμάς τους ίδιους και ναι… μπορεί να έχει διάρκεια!


Οι σκοτεινοί μήνες μόλις έφτασαν, όμως μη ξεχνάς, «το γκρι είναι απλώς μια άποψη»!

You May Also Like

6 σχόλια

  1. No1 Εγω είμαι μαμά δική σου και της χελώνας
    Νο2 Να απλώσω το χέρι μου να σου πάρω το ποτήρι με το μαρτίνι;
    Νο3 Την ίδια αντίδραση είχα κι εγώ αλλά δεν έφαγα σπετσοφάι
    Νο4 Πάσχεις κι εσύ από το σύνδρομο της σβούρας... βρε να μην ησυχάζουμε ποτέ
    Νο5 Η ευτυχία ΕΧΕΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑ (32 χρόνια με το ίδιο αγόρι και να γελάς ακόμη σαν έφηβη)

    Φιλιά πολλά & καλή εβδομάδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως το είπες… ΠΑΣΧΩ! Δε ξέρω τι θα πει ‘απραγία’. Ακόμα και στις “υποτιθέμενες” στιγμές χαλάρωσης, πρέπει να απασχολώ κάπως τα χέρια και το μυαλό μου (πλέξιμο, κοσμηματο-crafts, γράψιμο κ.α.).
      Αυτά πρέπει να λέγονται… τα πολυετή χρόνια γέλιου με τον ίδιο σύντροφο πρέπει να ειπώνονται… πρώτα απ’ όλα γιατί είναι από μόνο του ένα αξιοθαύμαστο και ευχάριστο γεγονός κι έπειτα γιατί δίνει ελπίδα σ’ εκείνους που αναζητούν κάτι ανάλογο! Να τα 1000άσετε τα χρόνια και να “τοκίζετε” τα γέλια σας!

      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  2. Τι υπέροχη ανάρτηση Ζέτα μου... τίποτα δεν άφησες απ΄έξω, ούτε την ομορφιά της φύσης, ούτε τα γεννητούρια, ούτε τις επετείους, ούτε τα φαγώσιμα, ούτε τα ποτά, ούτε την μόδα, ούτε τις όμορφες φωτό σου και όλα αυτά πασπαλισμένα με νότες φιλοσοφίας... ναι γιατί η ευτυχία όντος βρίσκεται μέσα μας, αλλά και εμείς πρέπει να μάθουμε να εξισορροπούμε τα yin & yang μας! :-P
    Εύχομαι να είσαι πάντα ευτυχισμένη και ισορροπημένη!

    ΑΦιλάκια πάντα καρδιάς! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ’ ευχαριστώ για τις ευχές Στεφανία μου! Πιστεύω πως χωρίς ισορροπία δεν υπάρχει ευτυχία… δεν υπάρχει επιφανειακή ευτυχία δηλαδή. Την ευτυχία την νιώθεις στα σωθικά σου!
      Επειδή σ’ αρέσουν οι φιλοσοφίες μου: Νομίζω η ισορροπία έχει άμεση σχέση με αυτό που λέμε «Ξέρω τι θέλω... τα έχω βρει με τον εαυτό μου» και όπως γράφω και στο about του blog: «Όταν ξέρεις τι ζητάς απ’ τη ζωή, απ’ τις σχέσεις, απ’ τον εαυτό σου, ταυτόχρονα γνωρίζεις και τι θέλεις να κρατήσεις έξω απ’ όλα αυτά». Παράλληλα συσχετίζεται και με την καθαρή συνείδηση. «Ξέρω τι θέλω» δε σημαίνει «Κάνω ότι θέλω, λέω ότι θέλω…» με τον κίνδυνο να αδικήσω, να αποθαρρύνω ή ενδεχομένως να πληγώσω κάποιον. Επιπλέον η καθαρή συνείδηση εμπεριέχει και την συγχώρεση.
      Καταλήγω λοιπόν στο συμπέρασμα, πως πάνω στη “ζυγαριά μας”, ισορροπούν -χονδρικά- η ελευθερία με την ηθική! Για παράδειγμα: Η συγχώρεση δεν είναι υποχρεωτικά και επιστροφή. Κάπως έτσι οι ηθικές αξίες συνεργάζονται με τις ατομικές ελευθερίες και αυτό το ονομάζουμε ‘ισορροπία’!

      Τα φιλιά μου πάντα!

      Διαγραφή
  3. Την δική μου ισορροπία βρίσκω πάντα δια "της ατόπου απαγωγής". Ποτέ δε μπορούσα στη ζωή μου να πω-πέρα από παπούτσια- τι θέλω... μπορώ πάντα όμως να σου πω τι δεν θέλω και πετώντας από τη βάρκα αυτούς τους σάκους το ταξίδι αποκτά άλλη χάρη κι ευκολία !
    μακια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το θέτεις καλύτερα αγάπη, μου αρέσει η διατύπωση σου γιατί αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να θελήσεις κάτι αύριο, το οποίο δε φαντάζεσαι σήμερα. Διατηρεί ωστόσο στη black list τα πράγματα που θέλεις εκτός "βάρκας"!
      Το ταξίδι γίνεται ονειρικό χωρίς βαρίδια!

      Μάκια πολλά!

      Διαγραφή

Με την δημοσίευση του σχολίου σας, βεβαιωθείτε ότι εμφανίζεται το ακόλουθο μήνυμα: «Το σχόλιό σας θα είναι ορατό μετά την έγκριση». Αν αυτό το μήνυμα δεν εμφανιστεί, ξαναπροσπαθήστε.

  • 36
    7
  • 80
    12
  • 52
    3
  • 51
    0
  • 46
    0
  • 48
    4