“Ο δράκος αγαπούσε τo foodography”

by - 7:32 μ.μ.

Ευτυχώς ακολούθησα τη συμβουλή του Κομφούκιου: «Διάλεξε ένα επάγγελμα που σου αρέσει και δεν θα ξανά χρειαστεί να δουλέψεις στη ζωή σου». Όταν όμως κάνεις το hobby σου επάγγελμα, χρειάζεσαι κάτι νέο στη θέση του hobby!

Τα τελευταία χρόνια ανακαλύπτω όλο και περισσότερους λόγους, που με κάνουν να αγαπώ τη φωτογραφία…. και να φανταστεί κανείς ότι κάποτε έπληττα σε μαθήματα θεωρίας της. Η θεωρία βέβαια, απέχει κατά πολύ από την πράξη. Η πιο έντονη διδαχή όμως που έμεινε στη μνήμη από εκείνα τα μαθήματα, είναι πως η φωτογραφία χωρίζεται σε πολλές κατηγορίες (π.χ. φωτογραφία μόδας, ειδησεογραφική/αποδεικτική, καλλιτεχνική, διαφημιστική, αθλητική, επιστημονική, φωτογραμμετρία, υποβρύχια και πολλές άλλες που προστίθενται ανάλογα με τις ανάγκες της εποχής). Κάθε τομέας της, διακρίνεται από διαφορετικές παραμέτρους. Έτσι, πληρούν άλλες προδιαγραφές, γι’ αυτό και δε θα πρέπει να κρίνονται όλες οι φωτογραφίες με τα ίδια κριτήρια. Εκείνο λοιπόν, που κάνει έναν φωτογράφο συνειδητοποιημένο, είναι να αναγνωρίζει τον τομέα της φωτογραφίας όπου ανήκει κι έτσι να βελτιώνει την εξειδίκευση του, πάνω σ’ αυτή την εφαρμογή.
Αν δεν είναι ήδη προφανές… ο φωτογραφικός τομέας που με έχει μαγνητίσει “συναντά” τη σύγχρονη ματιά του daily snapshot, με ιδιαίτερη αγάπη στο ‘Foodography’! Η φωτογράφηση -δηλαδή- φαγητών, γλυκών, φρούτων, ποτών και οποιουδήποτε άλλου είδους τροφής. Σήμερα όμως δε θα επεκταθώ στη γοητεία των βρώσιμων και πόσιμων αγαθών όπως αυτή αποκαλύπτεται μέσα από τον φακό. Θα σας παρουσιάσω ένα σπάνιο φρούτο, το οποίο ανακάλυψα πρόσφατα, κατά την αναζήτησή μου για νέα θέματα φωτογράφησης.


Pitaya
Η -μεξικάνικης καταγωγής- pitaya, νομίζω πως είναι ένα από τα ομορφότερα φρούτα πάνω στη γη! Η δομή της, τα χρώματά της, η εξωτική της προέλευσή (η pitaya καρποφορεί σε κακτοειδή δέντρα, που φτάνουν εώς 3m ύψος), συμμετέχουν σ’ αυτή τη πρόκληση που σε κάνει να θέλεις να την περιεργαστείς.


Όπως βλέπετε και στις φωτογραφίες που ξεχώρισα απ’ το διαδίκτυο, "Το Φρούτο του Δράκου” -όπως επίσης το αποκαλούν-, δίνεται από τη φύση -κυρίως- σε τρεις χρωματικούς συνδυασμούς: λευκή σάρκα με κίτρινη ή έντονη ροζ φλούδα και ροζ φλούδα με έντονη κόκκινη σάρκα. Οι μικροί μαύροι σπόροι στο εσωτερικό του φρούτου, είναι το χαρακτηριστικό που κάνει ακόμη πιο ενδιαφέρουσα την εμφάνισή του. Σε κάποιες περιπτώσεις, τη χρωματική παλέτα συμπληρώνουν μερικά πρασινωπά άγουρα σημεία, στις παρυφές του περιβλήματος.
Το δέντρο pitaya δεν είναι απαιτητικό. Αντέχει στους 40 βαθμούς κελσίου και σε μικρές περιόδους παγετού. Μπορεί να καρποφορήσει από 4 μέχρι και 6 φορές το χρόνο. Το φρούτο ξεκινά τη ζωή του από ένα μικρό λευκό άνθος που ανθίζει μόνο τη νύχτα και όπως λέγεται, είναι ιδιαιτέρως ευωδιαστό! Τα άνθη αυτά, χρησιμοποιούνται σε πολλές συνταγές μαγειρικής, ενώ είναι γνωστά για το τσάι τους.
Οι περισσότεροι που δοκίμασαν τη pitaya, βρίσκουν τη γεύση της ξινή σαν μια διασταύρωση από φράουλα και αχλάδι. Άλλοι πάλι, την χαρακτηρίζουν ελαφρώς γλυκιά με την υφή της κρεμώδη, όπως ένα ώριμο πεπόνι. Πρόσφατα, δημιουργήθηκε σε εργαστήριο ένα νέο είδος pitaya, με την ονομασία ‘Tropitaya’. Μια προσπάθεια των επιστημόνων να συνδυάζουν την ομορφιά και τα οφέλη του φρούτου, με τη γευστικότητα που του αξίζει. Η γεύση της tropitaya έχει την γλυκόξινη τροπική γεύση του ακτινιδίου. Έχει -όπως και η γνήσια pitaya- ελάχιστες θερμίδες, και υψηλή διατροφική αξία καθώς είναι πλούσια σε: βιταμίνη Α, Β1, Β2, Β3, C, ασβέστιο, σίδηρο, φώσφορο, πρωτεΐνη και φυτικές ίνες. Είναι μια καλή φυσική πηγή αντιοξειδωτικών, που βοηθούν στην πρόληψη των κινδύνων από τις ελεύθερες ρίζες που μπορούν να προκαλέσουν καρκίνο και άλλα ανεπιθύμητα μειονεκτήματα της υγείας.
«Τι πίνεις?... Άλλο φρούτο», ακουγόταν σ’ ένα παλιό διαφημιστικό slogan! Τα φρούτα αυτά, ασφαλώς μετατρέπονται σε δροσιστικά smoothies και χυμούς ή ακόμα και κρασί. Χρησιμοποιούνται επίσης, για να αρωματίσουν άλλα ποτά.









Η αναζήτησή μου για την εύρεση αυτού του καρπού στα ελληνικά μανάβικα, δε θα είναι εύκολη. Όμως, μόλις ξεκίνησε και ο φακός μου έχει ήδη οπλιστεί!

You May Also Like

11 σχόλια

  1. Εντάξει!Οι φωτογραφίες είναι φανταστικές!
    Φαντάζει λαχταριστό, όσο και οι θετικές του επιδράσεις στην υγεία!
    Αλλά δεν νομίζω ότι θα το βρω ποτέ στον Πύργο! :(
    Πάω να φάω ένα ...ροδάκινο!☺
    Καλό βράδυ Ζέτα!

    (αυτό με το hobby να το κάνεις επάγγελμα το ζω τώρα και είναι πραγματικά υπέροχο.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όχι μόνο στον Πύργο Αριστέα μου… θα ‘ναι θαύμα να υπάρχει κάπου στη χώρα!
      Απροπό, σ’ ένα ταξίδι μου στην Κύπρο, είχα ενθουσιαστεί με ένα μεγάλο μανάβικο (σε μέγεθος super market) το οποίο είχε πάγκους και πάγκους με φρούτα από όλο τον κόσμο!!! Είχα σαστίσει λίγο με τόση “πληροφορία”… τότε ήταν που πήρα τη πρώτη μου papaya, η οποία δε μου άρεσε καθόλου σε γεύση και την μετέτρεψα σε body butter!
      Αυτό είναι που λένε: «Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια, φτιάξε λεμονάδα»!

      Διαγραφή
  2. πάντα μου άρεσε το foodography.. και οι δικές σου φωτογραφίες απλά.. μαγεύουν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με χαρά σε καλωσορίζω Τζίνα!
      Όντως αυτές οι φώτο μαγεύουν! Φοβάμαι όμως, πως έγινε παρεξήγηση… οι φωτογραφίες της ανάρτησης δεν είναι δικές μου. Όπως γράφω, είναι μερικές από αυτές που ξεχώρισα απ’ το διαδίκτυο. Ευελπιστώ να μου δοθεί η ευκαιρία να φωτογραφήσω το φρούτο του δράκου, αφού πρώτα το βρω! ; )
      Ωστόσο, δικές μου φώτο μπορεί να βρει κανείς σκόρπιες στο blog. Μερικές από αυτές, σίγουρα στη κατηγορία ‘Photo Album’ (http://noexcus.blogspot.gr/search/label/Photo%20Album). Επειδή όμως πρόλαβα και έριξα μια ματιά στο δικό σου album στο flickr (https://www.flickr.com/photos/38937930@N02/), νιώθω ήδη ντροπιασμένη! Χαχα! Δηλώνω θαυμάστρια!

      Διαγραφή
  3. Τι να σου πω παιδάκι μου, αυτή η ανάρτηση έβαλε πολύ πολύ χρώμα και γεύση και πληροφορίες στη ζωή μου... χίλια μπράβο Ζέτα μου!,
    Είναι γεγονός πως αν κάνεις επάγγελμα αυτό που αγαπάς, τα λεφτά θα έρθουν!
    ΑΦιλάκια πολλά καρδιάς! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Α! ξέχασα να γράψω το πόσο χαίρομαι που συναντώ στο σπιτικό σου και δυο αγαπημένες φίλες-καλλιτέχνιδες! :-D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα λεφτά και η Ελλάδα, μοιάζουν πλέον με δυο παλιόφιλους που ξέκοψαν!
      Τουλάχιστον όμως, ακόμα και με μειωμένες απολαβές, απολαμβάνοντας τη δουλειά σου έχεις ένα άγχος λιγότερο. Αλίμονο σ’ εκείνους που κάνουν κάτι το οποίο δε τους ευχαριστεί και επιπλέον αμείβονται πενιχρά!
      Πρόσφατα, με όλο αυτό το confusion στη χώρα, αντάλλαξα μια κουβέντα με τη γιατρό μου και τη κρατάω: «Όπως και να ‘χει, η δουλειά -αν την αγαπάς- είναι διέξοδος!»

      Διαγραφή
  5. Πόσα ταλέντα,γλυκό μου Ζετάκι; Εν τω μεταξύ, το dragon fruit το αγαπώ, αλλά στα καλλυντικά. Βλέπεις, ως τροφή δεν το έχω βρει ούτε και εγώ κάπου. Βρε λες να κάνουμε εισαγωγές;
    Οι φωτογραφίες εντυπωσιακές. Boost χρωμάτων και διάθεσης!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. : ) Μάλλον θα δυσκολευτούμε να το βρούμε τελικά. Ανακάλυψα όμως, πως μια φίλη μου δοκίμασε σε ταξίδι της στο Μεξικό! Οπως μου ειπε: δε χάνουμε τίποτα γευστικό.
      Τα πολλά πολλά φιλιά μου αγάπη!

      Διαγραφή
  6. Όλα καλά αλά αν θέλω να καλλιεργήσω για δοκιμή από που μπορώ να πάρω της ποικιλίες αυτές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έχω γεωπονικές γνώσεις να σε βοηθήσω σχετικά με την καλλιέργεια, αλλά φαντάζομαι αν γράψεις στο google: ‘σπόροι-πιτάγια’ θα βρεις αρκετά αποτελέσματα.

      Διαγραφή

Με την δημοσίευση του σχολίου σας, βεβαιωθείτε ότι εμφανίζεται το ακόλουθο μήνυμα: «Το σχόλιό σας θα είναι ορατό μετά την έγκριση». Αν αυτό το μήνυμα δεν εμφανιστεί, ξαναπροσπαθήστε.

  • 36
    7
  • 80
    12
  • 52
    3
  • 51
    0
  • 46
    0
  • 48
    4