Πουθενά χωρίς βεντάλια

by - 7:27 μ.μ.

Πραγματικά δε ξέρω πως πέρασαν 4 καλοκαίρια μπλογκάροντας, χωρίς να τύχει ν’ αναφέρω τη λατρεία που έχω στις βεντάλιες! 
Μεταξωτές, δαντελένιες, ξύλινες, ψάθινες, bamboo, χάρτινες, πουπουλένιες, μονόχρωμες, με μοντέρνα ή κλασικά σχέδια, χειροποίητες ή μη… όλες -εκτός από τις πλαστικές-, είναι για ‘μένα ένας “μακρόσυρτος” πειρασμός! Η σωτήρια αυτή πτυσσόμενη εφεύρεση, έχει περάσει απ’ τα χέρια μου σε άπειρα σχέδια και χρώματα… κι όμως, η συλλογή μου περιορίζεται πάντα στα 5-6 κομμάτια. Πως γίνεται αυτό; Αρκεί να μου πει κάποιος: «Α! Τι ωραία βεντάλια!» κι εγώ θα του την χαρίσω! Είναι θεσμός πια! Να η αιτία που υπάρχει μια δεύτερη πάντα στη τσάντα μου.

Μ’ αρέσει γιατί

- Κάτω απ’ τον ζεστό ήλιο, διατηρεί...
εμένα δροσερή και το μακιγιάζ μου άθικτο. 
- Απασχολεί τα χέρια μου τις στιγμές αμηχανίας.
- Είναι το ‘something old’ που αναβαθμίζει το στιλ μου.
- Απολαμβάνω τον ήχο της όταν ανοιγοκλείνει.
- Το ταχυδακτυλουργικό ανοιγόκλειμα της -που συνήθως μια Ισπανίδα βλέπουμε να κάνει-, μου δίνει την ευκαιρία να εκφράσω το ανάλογο ταμπεραμέντο μου!    
- Με κλειστή τη βεντάλια, χτυπάω ελαφρά κάποιον στο πόδι αν πει κάτι αστείο και ακαριαία στο κεφάλι, αν πει βλακεία! 

Καλύτερη αίσθηση: Οι μεταξωτές με ξύλινο σώμα.       



























You May Also Like

1 σχόλια

Με την δημοσίευση του σχολίου σας, βεβαιωθείτε ότι εμφανίζεται το ακόλουθο μήνυμα: «Το σχόλιό σας θα είναι ορατό μετά την έγκριση». Αν αυτό το μήνυμα δεν εμφανιστεί, ξαναπροσπαθήστε.

  • 36
    7
  • 80
    12
  • 52
    3
  • 51
    0
  • 46
    0
  • 48
    4