To Know Us Better: Ρούλα Μπάγια

by - 3:33 μ.μ.

Στο σημερινό αφιέρωμα του No Excuse, φιλοξενείται μια δυναμική νέα γυναίκα, με όραμα και διάθεση για το μέλλον που έρχεται! Η Roubalita Rouba, παρά το “βραζιλιάνικο ηχόχρωμα” του ονόματός της, ανήκει στη νέα γενιά των Ελλήνων που επιλέγει τον μόχθο αντί της φυγής. Μιλάει για τα ενδιαφέροντά της, τους στόχους της, την αισιοδοξία της, αλλά και τις απογοητεύσεις της. 
Η κουβέντα μας ήταν μεγάλη και από την αρχή ήξερε πως φυλούσα μια έκπληξη για ‘κείνη! 

Roubalita Rouba, κατά κόσμον Ρούλα Μπάγια, πως μια εκπαιδευτικός ξένων γλωσσών ανακατεύεται στον χώρο της μόδας και μάλιστα...
με επιτυχία; Είχες από μικρή έφεση στον τομέα; 

Έφεση δεν ξέρω αν είχα, αλλά τα περιοδικά μόδας ήταν μέρος της βιβλιοθήκης μου.  Οι τοίχοι, το γραφείο, τα εξώφυλλα των βιβλίων μου, ήταν καλυμμένα με αποκόμματα περιοδικών και ήθελα να γίνω Jean Paul Gaultier!  Τα 90’s ήταν η εποχή που η μόδα πέρασε από τις πασαρέλες στον δρόμο και εγώ ως κορίτσι που μεγάλωνε την εποχή που μεσουρανούσαν οι Linda, Cindy, Claudia, Christy κι Evangelista, ονειρευόμουν ημέρες που αυτά τα μοντέλα θα φορούσαν και τις δικές μου δημιουργίες. Δεν ασχολήθηκα παρόλα αυτά ποτέ με τον χώρο, μιας και η ζωή είχε τα δικά της σχέδια για εμένα. Όταν τα blog άρχισαν να “υπάρχουν”, το παλιό μου μεράκι ξαναβγήκε στην επιφάνεια ζητώντας επιτακτικά το μερίδιο που του αναλογούσε, μαζί με όλες τις εμπειρίες που κουβαλούσα μαζί μου και τον χαρακτήρα μου - όπως είχε πλέον διαμορφωθεί. Αυτό σημαίνει πως ναι μεν θα ήθελα ακόμα και σήμερα να ασχοληθώ με τη μόδα, αλλά περισσότερο ως παρατηρητής, πράγμα που φαίνεται τόσο στο blog μου ‘Pretty nYummy’, όσο και στο site μου ‘La Grèce J'aime’.  Τη μόδα δεν έπαψα, άλλωστε, ποτέ να την παρακολουθώ και κυρίως να την προσαρμόζω στις προσωπικές μου ανάγκες και να την χρησιμοποιώ ως εκφραστικό μέσο. 

Αναφέρθηκες στο ‘Pretty nYummy’, το οποίο να πούμε ότι το διατηρείς μαζί με την συνεργάτιδά σου Γιώτα Κοκκινοβασίλη και μαζί αφιερώνετε μεγάλο κομμάτι ενέργειάς εκεί. Το feedback που λαμβάνετε από τις αναγνώστριες, είναι ικανοποιητικό για εσένα ή θα ήθελες κι άλλη “αγάπη”; 

Νομίζω πως όσες αναγνώστριες και αν αποκτήσουμε, θα θέλω πάντα περισσότερες… ακριβώς επειδή η αγάπη για αυτό που κάνεις, ειδικά όταν προέρχεται από ανθρώπους που ουσιαστικά δεν σε γνωρίζουν και σε ανακαλύπτουν σιγά-σιγά μέσω του blog σου, είναι εθιστική. 

Παράλληλα το τελευταίο διάστημα, ρίχνεις τη προσοχή σου στο ‘La Grèce J’aime’. Μια σελίδα, που όπως μου αποκάλυψες off the record, είναι το πολυαγαπημένο σου τελευταίο project. Θέλεις να μας μιλήσεις για την ιδέα που το γέννησε και τον σκοπό που έχει να εκπληρώσει; 

Μια διόρθωση πρώτα από όλα: Το lagrecejaime.com δεν είναι σελίδα, αλλά site και έχει να εκτελέσει έναν πολύ συγκεκριμένο και πολύ φιλόδοξο σκοπό: την ανάδειξη της ελληνικής μόδας. Τόσο μέσα, όσο και έξω από την Ελλάδα.  Όσο περίεργο και αν ακουστεί, ξεκίνησε από μια άρνηση. Πριν από περίπου ενάμιση χρόνο, παρατήρησα πως στα social media αναπαραγόταν μια εικόνα για την χώρα μας, άκρως επικίνδυνη και κατά την άποψη μου εντελώς “μαύρη”. Σαν ο χρόνος να είχε, όχι απλά σταματήσει, αλλά κυρίως οπισθοδρομήσει. Έβλεπα παντού δημοσιεύσεις που προέβαλαν τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό, ένα κλίμα απαισιοδοξίας. Την ίδια στιγμή που εγώ έβλεπα γύρω μου πολλούς νέους ανθρώπους, να στρέφονται στα ταλέντα και την δημιουργικότητα τους.  Ήθελα με κάποιον τρόπο να ανατρέψω αυτή την εικόνα, αυτή την άποψη που ήθελε την Ελλάδα να έχει πάψει να δημιουργεί, να εμπνέει, να εμπνέεται και κυρίως να παράγει ανταγωνιστικά προϊόντα. Σε όλο αυτό, σύμμαχος μου στάθηκε η συνεργάτιδα μου Γιώτα Κοκκινοβασίλη με την οποία αποφασίσαμε να αναδείξουμε τον κόσμο της ελληνικής μόδας, υπενθυμίζοντας στο καταναλωτικό κοινό τις εγχώριες φίρμες και την προβολή των εταιριών στο εξωτερικό, αφού το site είναι και στα αγγλικά.
Πρόκειται για ένα site, που συγκεντρώνει σαν κόμβος τα outfit posts (αναρτήσεις φωτογραφήσεων ντυσίματος) δημοφιλών Ελληνίδων fashion bloggers, στα οποία είναι ντυμένες αποκλειστικά με ρούχα και αξεσουάρ ελληνικών εταιριών και Ελλήνων σχεδιαστών. Επιπλέον, φιλοξενεί συνεντεύξεις Ελλήνων σχεδιαστών, Ελλήνων νέων και ταλαντούχων δημιουργών, καθώς και Ελλήνων που διαπρέπουν στο εξωτερικό.  Σε λίγο καιρό θα τεθεί σε λειτουργία και το ηλεκτρονικό κατάστημα. Φιλοδοξούμε να αποτελέσει σύντομα το σημείο αναφοράς, για οποιονδήποτε ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερα για την ελληνική μόδα και αγορά και να λειτουργήσει ως αντίβαρο στον αποκλεισμό που υφίσταται η ελληνική μόδα από τον διεθνή έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο. Αποτελεί μια προσπάθεια τόνωσης του ενδιαφέροντος των καταναλωτών προς τις ελληνικές επιχειρήσεις, χωρίς διάθεση εθνικιστικών σκοπιμοτήτων αλλά με δυνατό αίσθημα αλληλεγγύης σε ανθρώπους που μοχθούν να κρατηθούν στην αγορά και το αξίζουν.  Προσπαθούμε να πετύχουμε στην πιο δύσκολη εποχή και προτρέπουμε bloggers, εταιρίες, δημιουργούς και κοινό σε μια ενέργεια αλληλο-υποστήριξης με win-win αποτελέσματα. Πρόκειται για ένα site που έχει πολλά να δώσει και που σιγά-σιγά θα συμπληρώνεται από καινούργια στοιχεία, σαν ένα puzzle. Αφού είναι μια προσπάθεια, που στο μυαλό μας την έχουμε εξελίξει πολύ περισσότερο από όσο μπορείς να φανταστείς και είναι για εμάς ένας πολύ ζωντανός “οργανισμός”, που ακόμα βρίσκεται σε εμβρυακή κατάσταση. 

Ακούγεται πραγματικά πολύ ενδιαφέρον και υποσχόμενο το πλάνο σας. Φαίνεται πως είσαι τελικά πολυπράγμον, διότι πέρα από fashionista είσαι και γκατζετάκιας! Διαβάζω στο τρίτο σου διαδικτυακό χώρο: ‘The Geek Cat’, πως εκπροσώπησες την Ελλάδα στο ‘Mobile World Congress 2012’ (τη σημαντικότερη έκθεση κινητής τηλεφωνίας στον πλανήτη) στη Βαρκελώνη καθώς και στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου. Μετά από τόσες ενασχολήσεις η ηθική ικανοποίηση είναι μεγάλη, το ξέρω από πρώτο χέρι. Το ερώτημά μου είναι: έχεις βιώσει την απογοήτευση με κάποια απ’ αυτές, και πως το αντιμετώπισες; 

Το ‘The Geek Cat’, ξεκίνησε με αφορμή την συνεργασία μου με την μεγαλύτερη εταιρεία κινητών παγκοσμίως, σε μια χρονική στιγμή που ο όρος brand ambassador ήταν εντελώς άγνωστος στην ελληνική αγορά. Το να επιλεχθώ δυο φορές μέσα σε ένα εξάμηνο για να εκπροσωπήσω μια εταιρεία αυτού του βεληνεκούς (η επιλογή μου και για τις δύο διοργανώσεις, έγινε απευθείας από τα κεντρικά της εταιρείας στην Κορέα και όχι από την εγχώρια αντιπροσωπεία), σε δύο από τις σημαντικότερες διοργανώσεις του πλανήτη, συμπεριλαμβάνετε στις top 5 καλύτερες στιγμές της ζωής μου! Γνώρισα ανθρώπους από όλο τον κόσμο, τους οποίους ακόμα και σήμερα αισθάνομαι πολύτιμους φίλους και δεν είδα απλώς από απόσταση αναπνοής το πώς λειτουργούν άνθρωποι που κρατάνε στα χέρια τους την προώθηση των πλέον ανταγωνιστικών προϊόντων στον πλανήτη, αλλά κλήθηκα να χρησιμοποιήσω την τεχνογνωσία τους για να παρουσιάσω αυτά τα προϊόντα στο κοινό.  Δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να περιγράψει την αίσθηση του να ανεβαίνεις στο stage της μεγαλύτερης εταιρείας του κόσμου στο εμπορικό κέντρο ‘Westfield Whitecity’ του Λονδίνου κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων, και να βλέπεις το βλέμμα αποδοχής από τους Managers μιας τεράστιας πολυεθνικής,  για τον τρόπο που παρουσιάζεις σε ένα πολυπληθές κοινό, το νούμερο 1 προϊόν του πλανήτη. Παρόλα αυτά, όσων αφορά το θέμα τις απογοήτευσης, δεν σου κρύβω πως ναι, την βίωσα και την αντιμετώπισα ακριβώς όπως αντιμετωπίζω τα πάντα στην ζωή μου.  Έκανα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο αυτό που μου ζητήθηκε, συζήτησα τα όποια προβλήματα και όταν είδα πως αυτά δεν επιλύθηκαν και είχα πάρει όσα είχα να πάρω από την όλη συνεργασία, απλά αποχώρησα από την ομάδα.  Για να μην παρεξηγηθώ, να διευκρινίσω πως αυτά που είχα να πάρω, έχουν σχέση με την ηθική και όχι την υλική ανταμοιβή. Για εμένα το νούμερο ένα σε οποιαδήποτε επαγγελματική σχέση μου, είναι η εκτίμηση αυτού που κάνω. Η “μαμά” εταιρεία λοιπόν, με τίμησε ποικιλοτρόπως, αλλά το εγχώριο πρόγραμμα το διαχειρίζονταν άνθρωποι που καλώς ή κακώς δεν έδειξαν με κανέναν τρόπο να εκτιμούν την δουλειά μου και έτσι αποφάσισα πως αυτή η συνεργασία δεν αποτελεί πλέον μέρος των ενδιαφερόντων μου. Μαζί με αυτή την απόφαση μου, σταμάτησε και η λειτουργία του ‘The Geek Cat’, που όμως θα επανέλθει σύντομα δριμύτερο και με νέο υλικό ως μόνιμη στήλη στο ‘Pretty nYummy’. 

Πάμε τώρα στις πρόσφατες επιτυχίες. Τον προηγούμενο μήνα διακρίθηκες στον διαγωνισμό της ‘H&M’, που διοργάνωσε σε συνεργασία με το περιοδικό ‘ELLE’, για την στήριξη των νέων Ελλήνων σχεδιαστών μόδας. Μίλησέ μας για την εμπειρία αυτής της συμμετοχής. 


Στον διαγωνισμό, οι συμμετέχουσες κληθήκαμε να ντύσουμε ένα μανεκέν (κούκλα) μέσα στο κατάστημα της Η&Μ, με τρόπο που εκφράζει τόσο την φιλοσοφία της συλλογής Φθινόπωρο/Χειμώνας 13/14 των H&M, όσο και τον μέσο αγοραστή. Δημιούργησα λοιπόν, αυτό που εγώ αποκαλώ look “κρεμμύδι”. Έμπνευση μου για το σύνολο ήταν ο καιρός στην Αθήνα, που αλλάζει από την μια στιγμή στην άλλη. Ένα look που αποτελείται από πολλά διαφορετικά layers και που όσα κομμάτια και αν χρειαστεί να αφαιρέσει ή να φορέσει κανείς, του επιτρέπει να μη χάνει ίχνος από το αρχικό του στυλ, κατά την διάρκεια της ημέρας. 

Πως αισθάνεσαι που το δικό σου outfit έλαβε τη 1η θέση του διαγωνισμού και παρουσιάζεται στο ‘ELLE’ Δεκεμβρίου; 

Ήταν μια όμορφη εμπειρία και ήταν πραγματικά χαρά και τιμή μου να επιλεχθεί το σύνολο μου από ταλαντούχους ανθρώπους όπως οι νέοι Έλληνες σχεδιαστές Μαρία Τάγκαλου, Λουκία Κυριακού, Μαρία Πραστάκου και Σπύρος Στεφανουδάκης, καθώς και από τις fashion editors του ELLE, Γεωργία Κλεισούρα και Βασιλική Παππά. 

Νομίζω είναι η κατάλληλη στιγμή να σου παρουσιάσω την έκπληξη που σου υποσχέθηκα. Καταρχήν να σου θυμίσω, πως όταν στη πρώτη φάση του διαγωνισμού, ζήτησες από όλες μας (στη κοινότητα ‘Take Me Out’) να σε ψηφίσουμε στο Facebook, σου είπα: «Δεν έχω facebook, αλλά σου στέλνω τη θετική μου ενέργεια». Έπειτα, με την ανακοίνωση της πρώτης θέσης και ως μανιώδης των illustrations, σκέφτηκα: «Τι ωραία στιγμή; Αξίζει ένα sketch!». Έτσι, όταν μου είπες το ok για τη συνέντευξη, δε μπόρεσα να αντισταθώ… έπιασα αμέσως τα εργαλεία μου! Η κούκλα σου νομίζω δικαιούται μια δική της θέση στο γραφείο σου, που θα σε κάνει να θυμάσαι ότι η θετική ενέργεια έχει ισχυρή δύναμη! 

Μου αρέσει πολύ, αλλά τώρα θέλω και ένα illustration δικό μου! Μια Roubalita που αγαπάει πολύ τα paper girls, όπως ξέρουν όσοι με γνωρίζουν καλά!  Σε ευχαριστώ πολύ-πολύ για αυτό το υπέροχο δωράκι! 

Νιώθεις ποτέ να μη προλαβαίνεις την επικαιρότητα; 

Μονίμως!  Κάθε φορά που ακούω κάτι νέο, θέλω να εκφράσω μέσω του blog την άποψη μου, αλλά αυτό είναι πρακτικά αδύνατον όπως φαντάζεσαι. Ευτυχώς που υπάρχει και το twitter για αυτές τις περιπτώσεις! 

Περιέγραψέ μου την αγαπημένη στιγμή της ημέρας σου;  

Ειλικρινά, αλλά αυτή είναι ίσως η δυσκολότερη ερώτηση!  Είμαι άνθρωπος που βιώνω κάθε στιγμή ως μοναδική και άρα δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο. Μου αρέσει πολύ να βλέπω φίλους, να διαβάζω, να μαθαίνω συνεχώς καινούργια πράγματα και να χαλαρώνω το βράδυ παίζοντας με την ανιψιά μου, πράγμα που με βοηθάει να ξεφεύγω εντελώς από τις όποιες έννοιες και σκέψεις. Ίσως τελικά αυτή να είναι η καλύτερη στιγμή, όταν στο τέλος της ημέρας ξέρω πως θα ασχοληθώ με ένα μικρό κοριτσάκι, που δεν έχει ιδέα τι σημαίνει άγχος και υποχρεώσεις. 

Θα μας βάλεις για λίγο μέσα στη ντουλάπα σου; Θέλω να μας δείξεις τα 3 τελευταία σου αποκτήματα! 

Όπως αντιλαμβάνεσαι με όλες αυτές τις ενασχολήσεις, ο χρόνος που μου μένει για εξορμήσεις στα μαγαζιά έχει αρχίσει να περιορίζεται δραματικά.  Όταν λοιπόν καταφέρνω να πάω για ψώνια πέρα των απαραιτήτων, αγοράζω κομμάτια που είναι πολύ ιδιαίτερα και που ξέρω πως συνδυάζοντας τα με basic κομμάτια της γκαρνταρόμπας μου, θα μπορώ πολύ εύκολα και γρήγορα να δημιουργήσω ένα ξεχωριστό look. Πρόσφατα λοιπόν, αγόρασα ένα καπέλο, αυτή την υπέροχη vintage φούστα και την κόκκινη τσάντα που δεν αποχωρίζομαι από την στιγμή που την πήρα! 

Και τώρα μία ερώτηση που την κάνω σε όλες τις fashion bloggers: ποιο είναι το παλιότερο κομμάτι της γκαρνταρόμπας σου; 

Καταρχήν να διευκρινίσω πως δεν θεωρώ τον εαυτό μου fashion blogger.  Περισσότερο με θεωρώ εκφραστή απόψεων αλλά fashion blogger με την στενή έννοια του όρου ή όπως αυτό εκλαμβάνεται από τον περισσότερο κόσμο, σε καμία περίπτωση.  Απαντώντας στην ερώτηση σου όμως, το παλαιότερο φορέσιμο κομμάτι στην γκαρνταρόμπα μου είναι αυτό το παρεό, που φοράω κάθε καλοκαίρι ως φούστα, δεμένο με ζώνη. Το αγόρασα το 1996 στην Μύκονο. Ένα καλοκαίρι που διεύθυνα εκεί, πολύ γνωστό Ιταλικό κατάστημα δερμάτινων αξεσουάρ και κοσμημάτων.  Το λατρεύω γιατί για εμένα σημαίνει ξενοιασιά, χαμόγελα και πάρτι μέχρι το πρωί! 

Πιστεύεις πως οι Ελληνίδες fashion writers, έχουν τον δυναμισμό που απαιτείται για να επηρεάσουν την εγχώρια μόδα;    

Δεν μου αρέσει καθόλου να μασάω τα λόγια μου και για αυτό θα είμαι απολύτως ειλικρινής.  Θεωρώ πως πολύ λίγα κορίτσια στην Ελλάδα έχουν αυτή την ικανότητα και εκείνες ξέρουν πολύ καλά ποιες είναι, αφού τους έχω ήδη εκφράσει τον θαυμασμό μου για την δουλειά τους. Δυστυχώς εγώ στην ελληνική μπλογκόσφερα βλέπω πολλά wannabe μοντέλα, πολλά πλούσια κορίτσια που περιφέρουν την ντουλάπα τους στα social media και πολλούς celebrities που προσπαθούν να εισβάλλουν σε έναν χώρο που διέπεται από την ειλικρίνεια απέναντι στον αναγνώστη και την αμεσότητα. Πράγμα, που έρχεται σε σύγκρουση με τον τρόπο που διαχειρίζονταν την εικόνα τους μέχρι πρότινος.  Δεν λέω πως δεν υπάρχουν πολύ καλές Ελληνίδες fashion bloggers που ανήκουν στις κατηγορίες που προανέφερα, λέω όμως πως υπάρχουν πολλές που συμπεριφέρονται με αυτό τον τρόπο, χωρίς να έχουν κατά την προσωπική μου άποψη τίποτα καινούργιο να προσφέρουν στο κοινό. Νομίζω μάλιστα, πως πολλά κορίτσια κάνουν το fashion blogging & writing με εντελώς λάθος τρόπο, αφού προωθούν εταιρείες και προϊόντα χωρίς να ζητούν τίποτα ως αντάλλαγμα. Όταν ο ίδιος δεν αναγνωρίζεις την αξία του προϊόντος σου, που στην περίπτωση του blogging είσαι εσύ ο ίδιος, τότε πολύ δύσκολα θα την αναγνωρίσουν οι εταιρείες και κατ’ επέκταση οι αναγνώστες σου. Αν δεν έχεις τον δυναμισμό να προασπίσεις τα συμφέροντα σου, τότε μάλλον δεν έχεις και τον δυναμισμό να επηρεάσεις το κοινό σου. 

Αλήθεια, τι feeling έχεις για τη χρονιά που έρχεται σχετικά με τη νέα γενιά; Θα βρουν διέξοδο οι νέοι άνθρωποι από τη μιζέρια της κρίσης; 

Άκου να δεις τι γίνετε. Εγώ είμαι φύση αισιόδοξος άνθρωπος, αλλά δεν σου κρύβω πως κάποια στιγμή την τελευταία 3ετία άρχισα να παρεκκλίνω και μάλιστα να ρέπω προς τον πεσιμισμό. Πράγμα που θεώρησα ανεπίτρεπτο για τον χαρακτήρα μου. Αυτό οδήγησε άλλωστε και στην δημιουργία του ‘La Grèce J’aime’.  Είπα: «Εγώ, με αυτό το καράβι που κάποιοι θέλουν ντε και καλά να βουλιάξει, δεν πρόκειται να πιάσω πάτο, και θα κάνω ότι μπορώ για να πάρω μαζί μου και άλλους».  Θεώρησα την εξωστρέφεια σημαντική για την αγορά και για εμένα την ίδια και αφού είχα κάνει την επιλογή να μην φύγω, έκανα και την επιλογή να δημιουργήσω κάτι που θα μπορούσε να λειτουργήσει από μέσα προς τα έξω.
Προτρέπω λοιπόν, τον καθένα από εμάς ανεξαρτήτως ηλικίας, να χρησιμοποιήσει την κρίση προς όφελος του. Πριν από αυτή την κατάσταση, όλοι παραπονιόμασταν πως δεν έχουμε αρκετό χρόνο να κάνουμε αυτά που πραγματικά θέλαμε. Καιρός λοιπόν να τα κάνουμε. Ήθελες χρόνο με τα παιδιά σου? Τώρα τον έχεις και πρέπει να τον εκμεταλλευτείς. Πήγαινε τα μια βόλτα στο πλησιέστερο πάρκο. Δεν είναι ανάγκη να ξοδέψεις χρήματα. Δεν έχεις λεφτά για καινούργια χριστουγεννιάτικα στολίδια? Φτιάξε μόνο σου. Ο μισθός σου δεν φτάνει για καινούργια ρούχα? Μεταμόρφωσε τα παλιά. Δεν έχεις για καφέ με τους φίλους σου? Φτιάξε έναν από το σπίτι και πηγαίνετε να τον πιείτε σε ένα παγκάκι! Αξιοποίησε τα ταλέντα σου και μην τα μετράς όλα με την χρηματική τους αξία, γιατί πρέπει αν μη τι άλλο τώρα που κατέρρευσε όλο αυτό το σαθρό οικοδόμημα πάνω στο οποίο στηριζόμασταν, να έχουμε τουλάχιστον καταλάβει πως τελικά δεν είναι τα υλικά που φέρνουν την χαρά, αλλά αυτά που αισθανόμαστε. Αν θέλεις την άποψη μου πληρώσαμε για πολλά χρόνια πολύ “ευτελή” πράγματα και “φτηνούς” ανθρώπους για ακριβά. Αυτό, ευτυχώς βαίνει προς το τέλος του. Όπως ελπίζω, βαίνει προς το τέλος της και η αδιαφορία μας για το κοινό καλό και ο ωχαδερφισμός. Νομίζω πως αρχίζουμε επιτέλους να κατανοούμε την ανάγκη να σκεφτόμαστε ως σύνολο και όχι ως μονάδες. Ο νεοέλληνας έπασχε κυρίως από έλλειψη παιδείας -προσοχή, όχι πανεπιστημιακής μόρφωσης, αλλά παιδείας- και αυτή ακριβώς ή έλλειψη, φέρει τεράστιο μερίδιο ευθύνης για ότι βιώνουμε σήμερα. Ο σκεπτόμενος πολίτης, είναι εκείνος που καθορίζει τα πράγματα και την ρότα της κοινωνίας, και ως εκ τούτου θα συμβούλευα τους νέους και τους γονείς που μεγαλώνουν τα δικά τους παιδάκια, να επενδύσουν στην μόρφωση και την παιδεία, γιατί είναι τα μόνα που δεν θα χάσουν ποτέ την αξία τους στο “χρηματιστήριο της ζωής”.  

Για το κλείσιμο θα σου βάλω μια δοκιμασία! Σου δίνω τα “υλικά”: μάλλινο, μουσταρδί, girly. “Μαγείρεψέ” μας ένα outfit! 

Να ξέρεις πως όταν είπες μουσταρδί πανικοβλήθηκα λίγο, γιατί δεν θα το επέλεγα ποτέ, αλλά νομίζω πως τελικά σε αξεσουάρ δείχνει πολύ όμορφο και προσθέτει σε οποιοδήποτε χειμερινό σύνολο μια δόση αισιοδοξίας και χαράς!


Η τούλινη φούστα, αποτελεί για εμένα το απόλυτο κοριτσίστικο κομμάτι και σκοπεύω να προσθέσω πολύ σύντομα, μία στην ντουλάπα μου!

Η Ρούλα μαζί με άλλες fashion bloggers και beauty editors, μοιράζεται τις αναρτήσεις της στην κοινότητα ‘Take Me Out’ στο Google Plus.  

You May Also Like

7 σχόλια

  1. Σε ευχαριστώ πολύ για τις υπέροχες ερωτήσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ήταν ένα πολύ ενδιαφέρον meeting και για τις δυο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αλήθειες που τσούζουν... Είσαι θεά Ρούλα! You are my heroine!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αχαχαχα @barefoot duchess υπερβολική αλλά σε αγαπάω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. πολύ όμορφη συνενετυξη μπράβο σε όλους!

    xxx

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Με την δημοσίευση του σχολίου σας, βεβαιωθείτε ότι εμφανίζεται το ακόλουθο μήνυμα: «Το σχόλιό σας θα είναι ορατό μετά την έγκριση». Αν αυτό το μήνυμα δεν εμφανιστεί, ξαναπροσπαθήστε.

  • 64
    0
  • 22
    2
  • 57
    0
  • 60
    4
  • 53
    4
  • 36
    0