Τι είναι το ‘Scrapbooking’?

by - 6:14 μ.μ.

Χθες το βράδυ βρισκόμουν για φαγητό σε ένα μικρό κουτουκάκι, όπου συμμετείχα σε μια συζήτηση περί ξεχασμένων αναμνήσεων. Το κύριο ερώτημα ήταν: «Πόσα τελικά θυμόμαστε, από όλα όσα ζούμε;». Με τη κουβέντα καταλήξαμε να αναζητούμε θαμμένες εικόνες, θαμπά τυπωμένες μέσα στον σωρό των αναμνήσεων, λίγο πριν σβηστούν για πάντα απ’ το μυαλό! Ο καθένας από την παρέα, έπρεπε τώρα να αφηγηθεί μια μικρή ιστορία που βίωσε κάποτε, ώστε να την επαναφέρει...
στα “πρόσφατα αρχεία”! 
Ήταν δύσκολο να βρω μια ανάμνηση “outsider” (τελικά όμως βρήκα μία, που αν έχεις την υπομονή θα στην αφηγηθώ στο τέλος του κειμένου). Ξαφνικά συνειδητοποίησα πως η άποψη ‘Past Ιs Past’ που υποστηρίζω, μου έχει αφήσει “ζημιά”. Μετά λύπης μου διαπίστωσα πως οι διάσπαρτες αναμνήσεις των τελευταίων 10 ετών, συνολικά συγκεντρώνουν μόλις έναν χρόνο! Τι θα μπορούσε να βοηθήσει όμως, την επιλεκτική μου αμνησία ώστε να μην “επεκτείνεται” σε όλο μου το παρελθόν; Ίσως το scrapbooking?
Το scrapbooking είναι ένα hobby, που γίνεται όλο και πιο δημοφιλές. Τι ακριβώς είναι όμως; Για να σε βάλω στο πνεύμα, θα σε πάω πίσω… πολύ πίσω. Τότε που εσύ κι οι παιδικές σου φίλες, συλλέγατε και ανταλλάσατε αρωματισμένα χαρτιά αλληλογραφίας! Τότε που φυλούσες ένα κουτί αναμνηστικών, κάτω απ’ το κρεβάτι.
Σήμερα, το scrapbooking είναι αυτό που κάνει το “κάτι παραπάνω”: βάζει σε τάξη όλα αυτά τα αναμνηστικά, τις φωτογραφίες, τα ραβασάκια, ένα αποξηραμένο ανθάκι ή μια μπούκλα απ’ τα μαλλιά σου ενδεχομένως! Φτιάχνει ατμόσφαιρα μέσα στο φωτογραφικό σου άλμπουμ και το μετατρέπει σε λεύκωμα αναμνήσεων που αφηγείται την ιστορία, μέσα από το στήσιμο!
Η θεματολογία μπορεί να είναι οποιοδήποτε -σημαντικό για ‘σένα- γεγονός, που θέλεις να κρατήσεις ζωντανό μέσα στο χρόνο. Όπως ο γάμος, ένα ταξίδι ή η περίοδος της εγκυμοσύνης σου! Τα στοιχεία του κάθε concept μπορεί να είναι οτιδήποτε “ξυπνά τους νευρώνες της μνήμης”! Η μόνη “υποχρέωση” ενός scrapbooker, είναι να αποδίδει το συναίσθημα που συνδέεται με τα κομμάτια του παρελθόντος τα οποία χρησιμοποιεί στη σύνθεσή του, με μια αύρα νοσταλγίας, αλλά και καλαισθησία. Ο στόχος του εξάλλου, είναι να συντηρηθούν οι αναμνήσεις, μέσα από την δημιουργικότητα! 
Επιστρέφοντας λοιπόν στο ερώτημά: «Πώς να κρατώ ζωντανές τις αναμνήσεις;», αναρωτιέμαι… κι αν κρατούσα τα εισιτήρια εκείνης της παράστασης, την κονκάρδα εκείνης της εκδήλωσης, το “σημειωματάριο ομιλίας” απ’ όταν έκανα αφωνία, κι όλα αυτά που θεωρώ σαβούρα; Αν δε πετούσα ό,τι δε μου είναι χρήσιμο λέγοντας πάνω απ’ τον κάδο την “θρυλική μου” φράση: «Οκ, μπορώ να ζήσω και χωρίς αυτό!», τότε θα θυμόμουν περισσότερα; Μπορεί ναι, αλλά εξακολουθώ να βαριέμαι να ασχοληθώ με το παρελθόν, όταν έχω ένα παρόν να ζήσω! Όμως, ακόμη και για ‘μένα, είναι πραγματικά απολαυστικό να χαζεύω τα scrapbooks των άλλων! Πρόσφατα ανακάλυψα την Natasa Tsouf (scrapbooker, blogger και πολλά άλλα δημιουργικά πράγματα). Στις εικόνες που βλέπετε, παρουσιάζεται ένα από τα πρόσφατα λευκώματα της. Δείτε το ξεχωριστό της blog εδώ



Η υπόσχεση είναι υπόσχεση, χρωστάω την ιστορία μου… κι επειδή scrapbook δεν υπάρχει περίπτωση να κάτσω να φτιάξω, εδώ θα αφήσω τα απομεινάρια της δικής μου ξεχασμένης ανάμνησης:
Κάποια προεκλογική συγκέντρωση προηγήθηκε, στη πλατεία εκείνης της πόλης. Ο ακραία ισχυρός άνεμος, ερήμωσε όλους τους δρόμους και σίγουρα πρέπει να ήταν προχωρημένη η ώρα. Εκείνος κι εγώ, πρόσφατα ερωτοχτυπημένοι, αψηφήσαμε το τσουχτερό κρύο της χειμωνιάτικης νύχτας και περπατούσαμε αγκαλιά στην άδεια πόλη, κατευθυνόμενοι προς το ιταλικό εστιατόριο που τότε είχε γίνει στέκι μας! Θυμάμαι έντονα την “χαρτο-θύελλα” τριγύρω μας… ο αέρας είχε σηκώσει τα άπειρα φέιγ βολάν που είχαν μείνει απ’ τη συγκέντρωση, δημιουργώντας ένα μοναδικό εφέ!
Κόντρα στον άνεμο, φτάσαμε επιτέλους στο restaurant, απ’ όπου δε θυμάμαι καθόλου πως φύγαμε. Όχι επειδή έχουν περάσει χρόνια, αλλά επειδή το μπουκάλι κόκκινο κρασί που αδειάσαμε υπό το φως των κεριών, ήταν too much για τη κράση μου! Η τελευταία εικόνα που θυμάμαι με σιγουριά, είναι τα γέλια μας δίπλα στο παράθυρο, να κάνουν όλα τα υπόλοιπα, άδεια τραπέζια να ζηλεύουν! 

Υποθέτω πως το scrapbook εκείνης της βραδιάς, θα ξεκινούσε κάπως έτσι

You May Also Like

3 σχόλια

  1. Υπέραχη ιδέα!!!! Τσεκάρω το μπλογκ της. αχ εχεις τον τροπο να λες ιστοριες....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ξεκίνησα να μάθω τι είναι αυτό το ολίγον τσουχτερό ομολογουμένως χόμπυ,απο τη δική σου σκοπιά και βρέθηκα σε μία τρυφερή δίνη αναμνήσεων ως πετούμενα φέιγ βολάν.ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΗ!!!

    Υ.Γ. Το scrapbooking είναι ένα χόμπυ,πολύ απαιτητικό (κατ εμέ) που η υπερβολή του μπορεί να το απογειώσει ή να το κάνει κιτς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Χαίρομαι που απολαύσατε την ιστορία μου, η οποία μετά από αυτή την αφήγηση, σίγουρα θα μου μείνει αξέχαστη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Με την δημοσίευση του σχολίου σας, βεβαιωθείτε ότι εμφανίζεται το ακόλουθο μήνυμα: «Το σχόλιό σας θα είναι ορατό μετά την έγκριση». Αν αυτό το μήνυμα δεν εμφανιστεί, ξαναπροσπαθήστε.

  • 36
    7
  • 80
    12
  • 52
    3
  • 51
    0
  • 46
    0
  • 48
    4