Michael Kiwanuka

by - 1:40 μ.μ.

Περίμενα τη κατάλληλη στιγμή, για την ακρίβεια, μια μελαγχολική αφορμή που θα μου επέτρεπε να μιλήσω για το νέο μου “μουσικό amore” - τον Michael Kiwanuka. Την αφορμή αυτή, μου την έδωσαν “απλόχερα” ο βροχερός καιρός, το κλειστό παράθυρο, το σηκωμένο στόρι, ο χαμηλός φωτισμός και το άκουσμα του ανέμου! Είναι θα έλεγα, το ιδανικό κλίμα για την ακρόαση του debut album του: ‘Home Again’.
Στα αφρικάνικα (κατάγεται από την Uganda), το...
δυσπρόφερτο επώνυμό του σημαίνει ‘Ο Θεός της αστραπής και της βροντής’. Τα δικά του ακουστικά, έπαιζαν τραγούδια των ‘Radiohead’ και των ‘Nirvana’, μέχρι τη στιγμή που μια συλλογή σπάνιων ηχογραφήσεων του Otis Redding, στάθηκε ικανή να του αλλάξει πορεία! Το 2011 συνεργάστηκε με την Adele για την περιοδεία της, κι αμέσως μετά κυκλοφόρησε το πρώτο του single: ‘I'm Getting Ready’. Από πέρυσι, ο Kiwanuka βλέπει τη καριέρα του να κινείται ανοδικά μέσα στη βρετανική μουσική βιομηχανία, καθώς ήρθε νικητής του ‘BBC Sound of 2012’.
Αρχικά έγραφε τραγούδια για να διασκεδάζει τον εαυτό του, να ζεσταίνει τη ψυχή του, όπως χαρακτηριστικά λέει κι ο ίδιος. Αργότερα, τόλμησε να ψάξει ερμηνευτές που θα ήθελαν να πουν τα τραγούδια του. Μέσα σ’ αυτή την αναζήτηση, συνάντησε πολλούς ανθρώπους που τον ενθάρρυναν να το κάνει μόνος του! Κάπως έτσι ξεκίνησε να ερμηνεύει τα τραγούδια του, με την “ευθύβολη” φωνή του. Ευθύβολη, γιατί περνά ξυστά απ’ την τρυφερότητα, το συναίσθημα, την επιθυμία, την ανάγκη του έρωτα και στο τέλος βρίσκει στόχο κατευθείαν στη καρδιά σου!  
Το ύφος της μουσικής του, φανερά επηρεασμένο από την παλιομοδίτικη soul των Otis Redding και Bill Withers. Η τελική όμως folk soul του Michael Kiwanuka, νομίζω πως έχει και μερικές σταγόνες μελαγχολίας τύπου Nick Drake.
Γιατί αξίζει να ακούσεις το ‘Home Again’? Πρώτα απ’ όλα γιατί έρχεται χειμώνας, κι αυτό το album πράγματι θα ζεστάνει τη ψυχή σου! Ένα αόρατο κασκόλ θα τυλιχτεί γύρω σου 10 φορές – όσα και τα τραγούδια.
Ξεκινώντας από το ομότιτλο ‘Home Again’, που θα σε γυρίσει πίσω -σίγουρα σε κάποιο σπίτι με τζάκι- θα σε παρηγορήσει στα δύσκολα και θα σε παραδώσει στο ‘Bones’. Ω! ναι… αυτό το retro κομμάτι που χορεύεται από δύο όπως και το ‘Rest’ αλλά σε πιο slow ρυθμούς. Τα ‘I'm Getting Ready’ και ‘Ill Get Along’ μπορεί να είναι τα αισιόδοξα “παιδιά” του Kiwanuka, όμως για κάποιον λόγο εμένα προσωπικά με μαγνητίζουν περισσότερο τα θλιμμένα ‘Any Day Will Do Fine’ και ‘Worry Walks Beside Me’.
Όπως τόσες φορές έτσι και τώρα… το λατρεμένο μου κομμάτι ενός album, εκείνο που με παρακινεί να αφιερώσω post στον καλλιτέχνη, το αφήνω για το τέλος. Το πολύ ξεχωριστό ‘Always Waiting’ είναι το repeat track των τελευταίων εβδομάδων στη play list μου. Με κάποιον παράδοξο τρόπο, μέσα από την ματαιότητα, σε κάνει να νιώθεις, να συγκινείσαι, να ελπίζεις, να εύχεσαι, να περιμένεις! Σε κάνει να αγωνιάς για το παρακάτω της ζωής, για την επόμενη μέρα, για την επόμενη ώρα, για την επόμενη μη αναμενόμενη τροπή…  «Who will be staying, who will leave, who will be praying for me»! 





Το άρθρο γράφτηκε για το Art Nouveau

You May Also Like

0 σχόλια

Με την δημοσίευση του σχολίου σας, βεβαιωθείτε ότι εμφανίζεται το ακόλουθο μήνυμα: «Το σχόλιό σας θα είναι ορατό μετά την έγκριση». Αν αυτό το μήνυμα δεν εμφανιστεί, ξαναπροσπαθήστε.

  • 64
    0
  • 22
    2
  • 57
    0
  • 60
    4
  • 53
    4
  • 36
    0