Γιατί σιχαίνομαι τα καρναβάλια

by - 2:40 μ.μ.


Αγαπημένο μου ημερολόγιο, σήμερα θα σου αποκαλύψω όλη την αλήθεια για τους λόγους τους οποίους αυτή τη στιγμή δεν κυνηγώ αθώους πολίτες με ένα ρόπαλο, εκμεταλλευόμενη το άλλοθι των καρναβαλιών!
Καταρχήν να ξεκαθαρίσω πως με τις απόκριες δεν έχω κάποιο θέμα (την αποχή δηλαδή από το κρέας). Με το μασκάρεμα όμως, που κακώς συγχέεται με τον προηγούμενο όρο, έχω πολλά…
και θα στο αποδείξω!
Πρώτα απ’ όλα δε βρίσκω κανέναν λόγο διατήρησης αυτού του εθίμου. Η ιστορία λέει πως μασκαράδες με κουδούνες και γούνινες φορεσιές, έβγαιναν στους δρόμους των χωριών αρκετά χρόνια πριν, για να τρομάξουν τα “κακά πνεύματα”. Έτσι, καθάριζε ο τόπος από δαύτα, πριν μπούμε στην περίοδο της μετάνοιας και περισυλλογής τη μεγάλη σαρακοστή. Σήμερα, θέλω να ελπίζω, πως κανείς μας δε πιστεύει στην ύπαρξη τέτοιων δαιμόνων (ούτε και μπαμπούλας κάτω απ’ το κρεβάτι υπάρχει, το ‘χω τσεκάρει). Οπότε, ποιόν ακριβώς εκφοβίζουμε με τις τρομακτικά κακόγουστες στολές των καρναβαλιστών; Η ερώτηση ήταν ρητορική… ασφαλώς τους ανθρώπους με γούστο!
Ας υποθέσουμε πως ξεπερνάω τα εθιμοτυπικά μου κολλήματα και ήρθε η ώρα να διασκεδάσω! Τι ακριβώς γιορτάζουμε; Την αντίστροφη μέτρηση μέχρι τη σταύρωση του Θεανθρώπου; Σε τι είδους ανθρώπους δίνει χαρά αυτό; Υποτίθεται πως από Δευτέρα ξεκινάμε μια ενάρετη ζωή. Και τι σημαίνει αυτό; Ότι θα πρέπει μέχρι τότε να ξεσαλώσουμε όσο δε ξεσαλώσαμε όλο το χρόνο; Η λογική του: «μια ψυχή που είναι να βγει, ας βγει…» παρασύρει τον -“ευαίσθητο” για κάποιους- νου, να σκεφτεί πως οτιδήποτε κι αν γίνει τώρα, από βδομάδα παραγράφεται! Μα ακόμα κι αυτό το ίδιο το ξεσάλωμα είναι τόσο ντροπιαστικό για τους “ξεσαλωτές”. Αποδεικνύει ολοφάνερα τη καταπιεστική ζωή που βιώνουν τον υπόλοιπο χρόνο! Προδίδεται η απελπισμένη ανάγκη για ελευθερία… και τι ειρωνεία, μ’ αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζουν μια ελευθερία περιορισμένη κάτω από μια στολή!
Πριν όμως προλάβεις να σκεφτείς «Α! το καημένο, δε το πήγαν ποτέ σε party μασκέ όταν ήτανε μικρό», έρχομαι να σε πληροφορήσω πως κι εγώ είχα την “ανυπολόγιστη τιμή” να αισθανθώ για λίγο ινδιάνα, κινεζάκι, νεράιδα… ακόμη και χαρτοπετσέτα, χάρη στην ακούραστη φαντασία της μανούλας μου! Ύστερα όμως ενηλικιώθηκα! Θέλω να πω, πως αν έχεις υπερβεί τα 18 και ντύνεσαι ακόμα καρναβάλι… υπάρχει πρόβλημα! Το «just for fun» είναι απλώς μια δικαιολογία… υπάρχει πρόβλημα… κι αυτό θα στο αποδείξω:
Δυνητικά, βρίσκομαι στο αποκορύφωμα ενός party, περιτριγυρισμένη από υπερδραστήρια carnivals, στο έλεος του νοθευμένου αλκοόλ. Η Κοκκινοσκουφίτσα δίπλα μου χορεύει σε ανεξέλεγκτα βήματα μαζί με τον Batman, υποβάλλοντάς με σε απανωτά “χαστούκια κάπας”. Αλλάζω θέση με μια δρασκελιά και κάθομαι δίπλα στη φίλη μου τη νοσοκόμα. Συνεσταλμένο κορίτσι… τουλάχιστον “εκτός υπηρεσίας”! Απόψε, φροντίζει να ανεβάζει το θερμόμετρο στους απανταχού ασθενείς της! Μεταξύ του μπλε και του λευκού laser, προλαβαίνω να ρίξω μια ματιά γύρω μου… ω! αυτός ο ουρητήρας κάτι μου θυμίζει. Right! Είναι ο -κατά τα άλλα- σοβαροφανής καθηγητής της ‘Ιστορίας Τέχνης’ που είχα στη σχολή (σημαντική αναβάθμιση)! Δεν αντέχω άλλο (δηλαδή αντέχω, αλλά ας μη το εξαντλήσουμε) θα πάω στο bar για ένα ποτάκι, να ξεχαστώ χαλβαδιάζοντας τον μπρατσωμένο barman! Θανάσης, Θανάσης? Πουθενά ο Θανάσης… στη θέση του σερβίρει η Madonna… η οποία τώρα που την βλέπω μοιάζει εξαιρετικά στον Θανάση! Τι απογοήτευση Θεέ μου… το τελευταίο αρσενικό που περίμενα να δω με 12ποντη γόβα και κολάν! Γειωμένη και χιλιοσακατεμένη απ’ τα σκουντήματα του Μπαρμπαστρούμφ, κοιτάω τώρα με βλέμμα χαμένο μέσα στον όχλο του καρναβαλιού και διαπιστώνω πως το μόνο καλό που μου συμβαίνει είναι οι latin ρυθμοί των ‘Gipsy Kings’! Τι το ‘θελα; Δε ολοκληρώνεται καλά-καλά το δεύτερο κουπλέ του ‘Volare oh oh!’ κι ο Dj έκρινε σωστό τώρα να βάλει τα ‘Παπάκια στο Νερό’. Τη στιγμή απογειώνει ένας τύπος με γερικο-ρυτιδιασμένη μάσκα και ξεμαλλιασμένη φθηνή περούκα η οποία μυρίζει και ναφθαλίνη. Απλώνει το χέρι και μου λέει τη “μαγική” λέξη: «Καρναβάλιααα». Εγώ τώρα πρέπει να καταλάβω, να συμμορφωθώ και να βάλω το χέρι στη τσέπη… ειδάλλως οι κα(ρ)νίβαλοι θα με περιλούσουν με αφρό. Χα, χα! Τι πλάκες!   
Ειλικρινά τώρα… πες την αλήθεια... δε λέγεται διασκέδαση αυτό. Είναι ένας κοινωνικός εξαναγκασμός. Πρέπει να συμμετάσχεις (έστω και με ‘κείνα τα γυαλιά-μουστάκι), απλά για να μη διαφέρεις! Σε “απειλεί” η απομόνωση που υποψιάζεσαι πως θα δεχτείς από το τσούρμο της γιορτής του πολυαιθυλενίου!
X.o.x.o. και πολλά δυναμιτάκια!



You May Also Like

5 σχόλια

  1. Συμφωνω απόλτα, ούτε εμενα μ αρέσουν τα καρναβάλια γι αυτούς και κάποιους άλλους λόγους. Αυτο πάντως με τους αντρες που ντύνονται γυναίκες δεν μπορώ να το καταλάβω, θυμάμαι στο λύκειο ενας καθηγητής, μου είχε πει οτι συνήθως ντυνόμαστε "wanna be.." τρομαχτικό!
    Παντως είμαστε Ελληνάρες, είμαστε ικάνοι να βγούμε να πιούμε για να γιορτάσουμε τν εναν χρόνο που πέρασε απο πέρυσι τετοια μέρα!
    SV

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καταπληκτικό και πολύ εύστοχο άρθρο! ...αν έχεις υπερβεί τα 18 και ντύνεσαι ακόμα καρναβάλι… υπάρχει πρόβλημα!Η τελευταία παράγραφος περιγράφει γλαφυρά τη ματαιότητα του εθίμου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Χαχα! Είναι κι αυτός ένας τρόπος να το δείς. Από την άλλη θα μπορούσε να είναι απλά ένας ενναλακτικός τρόπος διασκέδασης με τα μασκαρέματα του καθενός!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πόσο να γελάσεις με το μασκάρεμα του άλλου; 5...10 λεπτά; Μετά παύει να είναι αστείο. Άντε και του χρόνου και καλή Σαρακοστή!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Και του χρόνου, να ‘μαστε καλά να ξαναντυθούνε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Με την δημοσίευση του σχολίου σας, βεβαιωθείτε ότι εμφανίζεται το ακόλουθο μήνυμα: «Το σχόλιό σας θα είναι ορατό μετά την έγκριση». Αν αυτό το μήνυμα δεν εμφανιστεί, ξαναπροσπαθήστε.

  • 64
    0
  • 22
    2
  • 57
    0
  • 60
    4
  • 53
    4
  • 36
    0