'In Time'

by - 8:53 μ.μ.

Μία σχετικά πρόσφατη ταινία, προβλήθηκε σχετικά πρόσφατα στην prive “αίθουσα” του No Excuse! ‘In Time’… η νέα ταινία του Justin Timberlake, που ήρθε όντως “πάνω στην ώρα”!
Εκεί που η εποχή του ψηφιακού κόσμου και του πλασματικού χρήματος ξεκινά, ο Andrew Niccol (σεναριογράφος των αξιοσημείωτων: ‘The Terminal’, ‘S1m0ne’, ‘The Truman Show’ και πολλών άλλων) έχει να προσθέσει άλλη μια μελλοντική ταινία φαντασίας στο βιογραφικό του.
Επί της υπόθεσης: Λίγο πριν το 2161, το γονίδιο της ηλικίας ανασχεδιάζεται για πληθυσμιακούς λόγους. Οι άνθρωποι ζουν μέχρι την ηλικία των 25 ετών και μέχρι εκεί αναπτύσσεται το σώμα τους. Έπειτα αν θέλουν κι αν μπορούν, αγοράζουν επιπλέον χρόνο -με την ίδια λογική της ανανέωσης χρόνου ομιλίας στο σημερινό καρτοκινητό-, ενώ η εξωτερική εμφάνιση παραμένει πάντα νεανική. Το νόμισμα έχει το αντίκρισμα του χρόνου ή αλλιώς ο χρόνος είναι χρήμα! Τα πάντα αγοράζονται και πουλιούνται με αντάλλαγμα...
τον χρόνο. Ένα εισιτήριο αστικού λεωφόρου μπορεί να κοστίζει 1-2 ώρες (που στερούνται ψηφιακά από το ενσωματωμένο χρονόμετρο στο χέρι κάθε πολίτη), ενώ παράλληλα ένα πολυτελές αυτοκίνητο ανταλλάσσεται για μερικές δεκάδες χρόνια! Αυτό το τέλεια φτιαγμένο -υπέρ των πλουσίων- βιοτικό σύστημα, δημιουργεί τεράστιες ταξικές ανισότητες και πολλά κίνητρα εγκληματικών ενεργειών. Γι’ αυτό υπάρχουν οι ‘Timekeepers’… αξιωματούχοι επιβολής της τάξης με κύριο εκπρόσωπο τους τον isnogood Raymond Leon (Cillian Murphy). Κι όσο όλα τα παραπάνω συμβαίνουν, ο Will Salas (Justin Timberlake) παρασέρνει μαζί του την κόρη (Amanda Seyfried) ενός μεγιστάνα σε ένα ατέρμονο κυνηγητό μεταξύ καλών και κακών, με απώτερο σκοπό την ισοπέδωση και αποτίναξη των χρονομέτρων.
Γενικότερα η πένα του Niccol δε φημίζεται για την αριστουργηματική της απόδοση, αλλά για τις “βουτιές” της στις έξυπνες κεντρικές ιδέες! Πρώτη αρχή λοιπόν, είναι να αγνοήσουμε την ελλειμματική πλοκή του σεναρίου (συμπεριλαμβάνοντας: τη χολιγουντιανή ανατροπή των κανονισμών -τύπου ‘The Adjustment Bureau’-, τα νεκρά σημεία και τις σεναριακές κοιλιές, το κλισέ του happy end και τη κατάληξη των ηρώων σε άλλους Bonnie και Clyde, τις βολικές μεταβάσεις και την αδεξιότητα στη χρήση της ποιητικής αδείας) και να επικεντρωθούμε στον κεντρικό προβληματισμό που θέτει ο συγγραφέας.
Απομονώνοντας το “ζουμί”, θα διακρίνουμε: μια έμμεση κριτική στην εκμεταλλευτική κοινωνία όπου ο ισχυρότερος νικά, καθώς και την αντίσταση του αδύναμου στον ‘κοινωνικό Δαρβινισμό’. Σίγουρα η παγκόσμια συνωμοσία των κεφαλαιούχων εναντίον του κοινού ανθρώπου, δεν είναι κάτι καινούριο. Όμως μέσα από το πρίσμα της υπερβολής, το φαινόμενο μεγεθύνεται και κατορθώνει να μας “ανησυχήσει” σύμφωνα με τις προδιαθέσεις του film. Ακριβώς γιατί όλα κατευθύνονται εκεί… στο ψηφιακό μέλλον που ήδη έχουμε αρχίσει να ζούμε! Η προειδοποίηση ξεκίνησε με το ‘Matrix’ (1999), έκανε μια σημαντική “στάση” στο ‘Surrogates’ (2009) –το οποίο πολύ έξυπνα καυτηριάζει την συνέχεια της σημερινής κατάντιας, όσο αφορά την εξάρτηση από το Facebook και τα άλλα κοινωνικά δίκτυα- και τώρα επιπροσθέτως το ‘In Time’ υποσημειώνει τη δική του παρομοίωση με τα παιχνίδια φυλλομετρητή -στα οποία ασφαλώς αναρριχούνται κι επιβιώνουν, μόνο όσοι είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν- .
Δες την για να ‘χεις άποψη, όχι γιατί δε πρέπει να τη χάσεις!














You May Also Like

0 σχόλια

Με την δημοσίευση του σχολίου σας, βεβαιωθείτε ότι εμφανίζεται το ακόλουθο μήνυμα: «Το σχόλιό σας θα είναι ορατό μετά την έγκριση». Αν αυτό το μήνυμα δεν εμφανιστεί, ξαναπροσπαθήστε.

  • 64
    0
  • 22
    2
  • 57
    0
  • 60
    4
  • 53
    4
  • 36
    0