Must See: 'Οι ζωές των άλλων'

by - 4:21 μ.μ.

Στο Ανατολικό Βερολίνο του 1984, 5 χρόνια πριν την ανατροπή της, η Κυβέρνηση της Ανατολικής Γερμανίας επιβεβαιώνει την εξουσία της μέσα από ένα αδίστακτο σύστημα ελέγχου και παρακολούθησης. Ο “υπηρέτης” του καθεστώτος, Αρχηγός Gerd Wiesler, ελπίζει να δώσει μια ώθηση στην καριέρα του όταν του δίνεται η αποστολή να συγκεντρώσει στοιχεία εναντίον του θεατρικού συγγραφέα Georg Dreyman. Η “αποστολή” υποστηρίζεται από ανώτατους πολιτικούς κύκλους και έχει ως στόχο να βρεθούν στοιχεία που θα ενοχοποιούν τον συγγραφέα ως εχθρό του καθεστώτος, με απώτερο σκοπό την φυλάκισή του και τον χωρισμό με την σύντροφό του (την οποία έχει βάλει “στο μάτι” ο Υπουργός Πολιτισμού). Όταν όμως αντιμετωπίζει κανείς τους ανθρώπους σαν στόχους υπό παρακολούθηση, υφίσταται και ο ίδιος συνέπειες. Η διείσδυσή του στην ιδιωτικότητα των ‘άλλων’ τον κάνει να συνειδητοποιήσει...
το ‘άδειο’ της δικής του ζωής, ενώ του δείχνει ένα διαφορετικό τρόπο ζωής στον οποίο είναι πολύ δύσκολο να αντισταθεί. Αλλά το σύστημα έχει τους δικούς του κανόνες και τη δική του νομοτέλεια.
Με την πολιτική αυτή ταινία (γερμανικής παραγωγής), μας άφησε άφωνους ο Florian Henckel von Donnersmarck (σκηνοθέτης/σεναριογράφος), αφού στάθηκε μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Γερμανικού κινηματογράφου (2006). Δε δίστασε ν’ ασχοληθεί με το καυτό και ευαίσθητο θέμα -για την ιστορία του Γερμανικού έθνους- όπως είναι το φασιστικό καθεστώς της ‘Στάζι’. Με αιχμηρή πολιτική ματιά και με έμφαση στην ατμόσφαιρα της εποχής -όπου το Τείχος του Βερολίνου μεσουρανούσε χωρίζοντας τον Δυτικό από τον υπόλοιπο κόσμο-, ο Donnersmarck (‘The Tourist’) “εγκλωβίζει” με μεγάλη πειστικότητα στον “ψυχρό” φακό του την συγκινητική ιστορία ενός “έκπτωτου” πράκτορα.
‘Οι ζωές των άλλων’ διακρίθηκαν με δεκάδες βραβεία. Μερικά από αυτά είναι: 

- Βραβείο καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, Oscar - 2007 
- 3 Ευρωπαϊκά Βραβεία (Καλύτερης Εικόνας, Καλύτερου Σεναρίου & Α' Ανδρικού ρόλου - Ulrich Mühe), European Film Award - 2006 
- Βραβείο Καλύτερης Ευρωπαϊκής Ταινίας, David – 2007 και Eagle - 2008 
- Βραβείο Α΄ Ανδρικού ρόλου (Ulrich Mühe), Golden Swan – 2006, Bavarian Film Award – 2006 και German Film Critics Award - 2007 

Πρωταγωνιστούν οι Martina Gedeck, Sebastian Koch και ο καθηλωτικός Ulrich Mühe.

Λίγα Λόγια από τον σκηνοθέτη:

«Επισκέφτηκα πολλά μέρη όπου ακόμα μπορείς να αισθανθείς το πνεύμα του παρελθόντος. Υπάρχουν μέρη που είναι σε θέση να αποθηκεύσουν συναισθήματα πολύ καλά, και αυτές οι επισκέψεις μου έδωσαν περισσότερα από αυτά που μου έδωσαν όλα αυτά τα βιβλία που προφανώς είδα κατά τη διάρκεια των χρόνων της προετοιμασίας και τα ντοκιμαντέρ που παρακολούθησα. Αυτό που έπαιξε όμως καταλυτικό ρόλο στη διαμόρφωση της θέσης μου ήταν οι συζητήσεις με τους αυτόπτες μάρτυρες από τους Συνταγματάρχες ως τις ιερόδουλες της ‘Στάζι’ και τους ανθρώπους που πέρασαν 2 χρόνια στα κέντρα κράτησης της ‘Στάζι’. Προσπάθησα να συγκεντρώσω όσες περισσότερες “οπτικές γωνίες” γινόταν και γι αυτό άκουσα πολλές αντιφατικές ιστορίες. Στο τέλος όμως είχα την αίσθηση ότι είχα σχηματίσει μία οριστική και συγκεκριμένη άποψη για την εποχή και τα προβλήματά της… Καθώς περνούσαν τα χρόνια υπήρχαν δύο πράγματα που με οδηγούσαν προς αυτήν την ταινία. Το πρώτο ήταν οι πολλές επισκέψεις μου στο ανατολικό Βερολίνο σαν παιδί, που σε μεγάλο βαθμό με διαμόρφωσαν. Σαν παιδί 8, 9, ή 10 χρονών το έβρισκα πολύ ενδιαφέρον να αισθάνομαι τον φόβο των ενηλίκων. Και φοβόντουσαν πραγματικά: οι γονείς μου, μόλις πέρασαν τα σύνορα (γεννήθηκαν και οι δύο στην ανατολική Γερμανία και γι’ αυτόν τον λόγο ίσως να τους είχαν συνεχώς κάτω από μεγαλύτερο έλεγχο) και οι φίλοι μας από την ανατολική Γερμανία, όταν άλλοι άνθρωποι τους έβλεπαν να μιλούν με μας, από τη δυτική. Τα παιδιά έχουν αλάνθαστες κεραίες που συλλαμβάνουν συναισθήματα. Νομίζω ότι χωρίς αυτές τις εμπειρίες θα είχα πρόβλημα στην απόδοση του συγκεκριμένου θέματος. Και, ύστερα, υπάρχει αυτή η εικόνα που δεν θα ξεχάσω ποτέ: κοντινό πλάνο ενός ανθρώπου καθισμένου σε ένα ψυχρό δωμάτιο, να φοράει στα αυτιά του ακουστικά και να ακούει σχεδόν “υπερφυσικά” υπέροχη μουσική, χωρίς όμως να θέλει να την ακούσει. Αυτός ο άντρας με κυνηγούσε στα όνειρά μου για να καταλήξει τελικά να πάρει τη μορφή του αρχηγού Gerd Wiesler!». 













You May Also Like

0 σχόλια

Με την δημοσίευση του σχολίου σας, βεβαιωθείτε ότι εμφανίζεται το ακόλουθο μήνυμα: «Το σχόλιό σας θα είναι ορατό μετά την έγκριση». Αν αυτό το μήνυμα δεν εμφανιστεί, ξαναπροσπαθήστε.

  • 64
    0
  • 22
    2
  • 57
    0
  • 60
    4
  • 53
    4
  • 36
    0