Η συγκλονιστική ιστορία των Cobles

by - 9:42 μ.μ.

Τη μέρα μετά τα 5α γενέθλια του γιου της Kyle, η Lori Coble με τα μικρά παιδιά της -τον Kyle, την 4χρονη Emma και την 2 ετών Katie- και τη μητέρα της, Cindy επισκέφθηκαν ένα εμπορικό κέντρο, που είχε τροχό λούνα παρκ, στον οποίο ο Kyle ανυπομονούσε να ανέβει!
Καθώς η ώρα του ύπνου πλησίαζε, οι Cobles επέστρεψαν στο mini van και κατευθύνθηκαν προς το σπίτι. Η Lori βρήκε μπροστά της κίνηση όταν προσπάθησε να βγει από τον αυτοκινητόδρομο. Σταματημένη, γύρισε το κεφάλι της, είδε την Katie να πέφτει για ύπνο και της γαργάλησε τα πόδια. Εκείνη τη στιγμή ακριβώς, ένα μεγάλο φορτηγό νταλίκα φορτωμένο...
με 40,000 λίβρες εμπορεύματος που πήγαινε με 55 μίλια την ώρα, καρφώθηκε στο πίσω μέρος του mini van και το διέλυσε. Η Lori χτύπησε και έχασε τις αισθήσεις της ενώ τα παιδιά τραυματίστηκαν σοβαρά. Το ατύχημα ήταν τόσο άσχημο, που οι υπεύθυνοι γιατροί στα επείγοντα χρειάστηκε να χωρίσουν την οικογένεια. Έστειλαν τη Cindy με τη Lori σε ένα νοσοκομείο, τον Kyle και την Katie σε ένα άλλο, και την Emma σ’ ένα τρίτο.
Ο Chris, ο άντρας της Lori και πατέρας των παιδιών, ήταν στη δουλειά όταν οι αρχές τον ειδοποίησαν για το ατύχημα. Έσπευσε στο νοσοκομείο όπου είχαν μεταφερθεί η Lori και η Cindy. Όταν έφτασε, οδηγήθηκε σε ένα μικρό δωμάτιο κοντά στα επείγοντα. Ο γιατρός του είπε: «Λυπάμαι, αλλά η Katie έχει πεθάνει». Πέρασαν μερικά λεπτά… μέχρι που του τηλεφώνησε ο γιατρός του νοσοκομείου ‘Saddleback’. Το πρώτο πράγμα που είπε ο Chris, ήταν: «Σας παρακαλώ, πείτε μου πως η Emma είναι ζωντανή!». Η απάντηση του γιατρού όμως, δυστυχώς ήταν αρνητική. Ο Chris δε τολμούσε να το πιστέψει, χαρακτηριστικά είπε για εκείνη τη στιγμή: «Μου έπεσε το ακουστικό απ’ τα χέρια. Δε μπορούσα με τίποτα να πιστέψω πως συνέβαινε κάτι τέτοιο».
Ο Chris ενημέρωσε τη Lori για τον χαμό των δυο κοριτσιών τους, ενώ αμέσως μετά έτρεξε στο νοσοκομείο όπου είχαν κάνει εισαγωγή τον Kyle. Παρόλο που τα ανοιχτά μάτια του Kyle έδιναν στον Chris ελπίδα, οι γιατροί του είπαν πως ο εγκέφαλος του Kyle δεν οξυγονωνόταν και πρότειναν να τον βγάλουν από το σύστημα υποστήριξης. Η Lori μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Kyle για να μπορέσουν να τον αποχαιρετήσουν μαζί με τον Chris. Ο πατέρας της τραγωδίας διηγήθηκε αργότερα πως η Lori “σκαρφάλωσε” έξω απ’ το καροτσάκι της για να αγκαλιάσει τον γιό της λέγοντάς του: «Πρέπει να πάς να βρεις τις αδερφούλες σου τώρα. Σε περιμένουν!».
Η Lori και ο Chris λένε πως η τραγωδία έγινε πραγματικότητα γι’ αυτούς, όταν χρειάστηκε να οργανώσουν την κηδεία και την ταφή των Kyle, Emma και Katie. «Τη μέρα πριν απ’ την κηδεία, κανονίσαμε να τους δούμε. Είχαμε την ευκαιρία να δούμε τα παιδιά, μια τελευταία φορά» λέει η Lori. «Άνοιξαν τις πόρτες και στο πίσω μέρος του δωματίου υπήρχαν μόνο τρία μικρά φέρετρα σε ημικύκλιο».
Στην τελετή, η Lori και ο Chris συγκέντρωσαν αρκετή δύναμη για να μιλήσουν για τις ζωές των παιδιών τους. «Ήταν σημαντικό για μένα και τη Lori να το κάνουμε αυτό» λέει ο Chris. «Μία απ’ τις βασικές θεωρίες της θλίψης είναι να βρεθείς αντιμέτωπος με τη δυσκολία. Αυτή την κατάσταση, δε μπορείς απλά να καθίσεις και να την επιτρέψεις να σε καταστρέψει. Πρέπει να δεις τις ενοχές κατάμουτρα και να προχωρήσεις μέσα απ’ τον πόνο».
Το ζευγάρι διαπίστωσε πως η θλίψη τους εξελίχθηκε διαφορετικά για τον καθένα. «Ήταν περίπου 2 βδομάδες πιο μπροστά από μένα» λέει ο Chris για την γυναίκα του. «Τη χρησιμοποιούσα σχεδόν σαν βαρόμετρο που θα μου έδινε να καταλάβω, πού θα βρισκόμουν σε 2 βδομάδες…» προσθέτει.
Όσο επεξεργάζονταν τη θλίψη τους, έκαναν μια συμφωνία μεταξύ τους: πως δε θα επιχειρούσαν την αυτοκτονία, πως θα κρατούνταν στη ζωή ο ένας για τον άλλο. «Ως ένα βαθμό, θέλεις να είσαι μαζί τους (με τα παιδιά) και να δώσεις ένα τέλος σ’ αυτό το διαρκές αίσθημα της θλίψης. Θα μπορούσες πολύ εύκολα να δώσεις τέλος στη ζωή σου, ίσως γιατί θα ήταν καλύτερο με την έννοια του ότι θα μπορέσεις να τα δεις και πάλι» λέει ο Chris. «Αλλά την ίδια στιγμή, αφήνεις πίσω σου τον άλλον».
Από εκεί που είχαν ένα φασαριόζικο, χαρούμενο σπίτι, ο Chris και η Lori τώρα έβρισκαν απόλυτη ησυχία και μοναξιά. «Έχουμε άπειρα παιδιά στη γειτονιά μας και παίζουν πάντα στο δρόμο» λέει η Lori. «Κλείναμε τα παράθυρά μας. Πηγαίναμε στο πίσω μέρος του σπιτιού για να μη χρειάζεται να ακούμε το γέλιο τους. Φύγαμε τη διάρκεια του Halloween, μόνο και μόνο για να μη χρειαστεί να ακούσουμε τα παιδιά να έρχονται και να χτυπάνε την πόρτα».
Τρεις μήνες μετά το ατύχημα, οι Cobles αποφάσισαν να προσπαθήσουν να κάνουν κι άλλα παιδιά. «Σ’ εκείνο το σημείο πάντα αναφερόμασταν στους εαυτούς μας ως ‘άτεκνοι γονείς… εννοώ, όταν έχεις 3 παιδιά τόσο μικρά, ολόκληρη η ζωή σου είναι αφιερωμένη σ’ αυτά και το αγαπάς αυτό». Για ιατρικούς λόγους, επιχείρησαν τεχνητή γονιμοποίηση. Στην πρώτη τους προσπάθεια, ξεκίνησαν με 10 ωάρια. Τρία γονιμοποιήθηκαν επιτυχώς (2 κορίτσια και ένα αγόρι). «Θα χρησιμοποιούσαμε μόνο τα δύο απ’ αυτά, αλλά όταν μάθαμε πως είναι δύο κορίτσια και ένα αγόρι, το πήραμε ως σημάδι από ψηλά» εξομολογείται η Lori.
Σχεδόν ένα χρόνο αφού ο Kyle, η Emma και η Katie έφυγαν από τη ζωή, η Lori έφερε στον κόσμο τρίδυμα! Την Ashley, την Ellie και τον Jake. Παρότι η γέννηση των τρίδυμων έδωσε χαρά στο ζευγάρι, η Lori και ο Chris συνέχισαν να θλίβονται για τα παιδιά που είχαν χάσει. «Δε θα αντικαταστήσουν ποτέ τον Kyle, την Emma και την Katie» είπε η Lori. «Αλλά η χαρά επέστρεψε και πάλι στο σπίτι. Είναι και πάλι στις καρδιές μας. Γεμίζουν τις ζωές μας και πάλι με αγάπη, ευτυχία και γέλιο».
Τα τρίδυμα ήδη γνωρίζουν για τα αδέλφια τους. Υπάρχουν ακόμη φωτογραφίες στους τοίχους του σπιτιού και οι γονείς τους  συχνά μιλούν για εκείνα. «Γνωρίζουν πως έχουν 2 αδελφές και έναν αδελφό στον παράδεισο… πηγαίνουμε στο νεκροταφείο και κάνουμε πικ-νικ» αποκαλύπτει η Lori.
Ο Jorge Romero, ο άντρας που οδηγούσε το φορτηγό που συγκρούστηκε στο αυτοκίνητο της οικογένειας, καταδικάστηκε για ‘Τροχαία Ανθρωποκτονία’ με φυλάκιση ενός έτους. Είναι πατέρας τριών παιδιών και είπε στον δικαστή πως είχε τάσεις αυτοκτονίας. Οι άτυχοι γονείς συνάντησαν τον Romero στη δίκη και είπαν πως τον συγχωρούν. «Ο κύριος Romero ήταν στην πραγματικότητα ένας πολύ καλόκαρδος, ευγενικός άνθρωπος» λέει ο Chris. Η Lori πιστεύει πως θα μπορούσε να βρισκόταν οποιοσδήποτε πίσω από το τιμόνι του συγκεκριμένου οχήματος και πως το ατύχημα προκλήθηκε κυρίως από τη θέση του δικού της αυτοκινήτου σε ένα άσχημο μποτιλιάρισμα. «Είχα μποτιλιαριστεί στον αυτοκινητόδρομο περιμένοντας να φτάσω στην έξοδο και είχα ακόμη μισό μίλι επάνω στον αυτοκινητόδρομο, μα ήταν σα να βρίσκομαι σε parking. Υπήρχε μία τυφλή στροφή πριν την έξοδο εκείνη και βρισκόμουν τόσο πίσω που δε με είδε. Όταν είδε την κίνηση, ήταν πολύ αργά». Ο Chris υποστηρίζει πως ο δρόμος όπου έγινε το ατύχημα, ήταν περιοχή με προβλήματα εδώ και περίπου μία δεκαετία. Οι Cobles μήνυσαν την ‘Αρχή Μεταφορών’ της Καλιφόρνια για ‘Εγκληματικό Θάνατο’, ισχυριζόμενοι πως ήταν μία επικίνδυνη έξοδος εθνικής οδού. Έχασαν την υπόθεση και αποφασίστηκε να πληρώσουν $291,000 σε δικαστικά έξοδα. Λένε όμως πως θα κάνουν έφεση. «Με το που ακούν οι περισσότεροι τη λέξη ‘Αγωγή’ σκέφτονται πως θέλουμε με κάποιο τρόπο να βγάλουμε λεφτά απ’ αυτή την υπόθεση… θέλουμε η ‘Αρχή Μεταφορών’ της Καλιφόρνια να αλλάξει τις διαδικασίες της, σχετικά με το πώς διατηρούν την ασφάλεια στους δρόμους μας» αναφέρει ο Chris.
Ο Chris παροτρύνει τους ανθρώπους που περνάνε τις χειρότερες μέρες της ζωής τους, να μην εγκαταλείψουν τον αγώνα και να συνεχίσουν, ακόμη και όταν τα πράγματα φαίνονται αβάσταχτα. «Για μένα, η θλίψη ήταν σαν ένας κουβάς που γέμιζε και κάθε τόσο έπρεπε να αδειάσει… το άδειασμα του κουβά είναι όταν εσύ διαλύεσαι και γίνεσαι χάλια για κάποιο διάστημα. Και μετά προσπαθείς να σηκωθείς και πάλι όρθιος!».
Για τη Lori, η υποστήριξη που βρήκε από τους αγαπημένους της είναι ο μόνος τρόπος να επιζήσεις από τη κατάθλιψη. «Στηριχθείτε στους αγαπημένους σας» λέει «Κρατηθείτε γερά, γιατί πραγματικά θα τους χρειαστείτε»!














You May Also Like

0 σχόλια

Με την δημοσίευση του σχολίου σας, βεβαιωθείτε ότι εμφανίζεται το ακόλουθο μήνυμα: «Το σχόλιό σας θα είναι ορατό μετά την έγκριση». Αν αυτό το μήνυμα δεν εμφανιστεί, ξαναπροσπαθήστε.

  • 64
    0
  • 22
    2
  • 57
    0
  • 60
    4
  • 53
    4
  • 36
    0