Αστείες ατάκες μικρών παιδιών

by - 2:11 μ.μ.

Η Άσπα είναι μητέρα δυο μικρών κοριτσιών. «Έχοντας την πεποίθηση ότι η ζωή δεν είναι προσωπική υπόθεση και ότι τα διδάγματά της είναι χρήσιμα μόνο όταν τα μοιράζεσαι…» όπως λέει η ίδια, δημιούργησε ένα blog για να καταγράφει ιστορίες “καθημερινής τρέλας” που βιώνει η ίδια και τα μικρά της αγγελούδια! 
Μερικές από τις αναρτήσεις της, αναφέρονται στις αθώες και πανέξυπνες ατάκες που μπορεί ένα παιδί να πει, κάνοντας τους ενήλικες “αλοιφή”. Ξεχωρίσαμε τις εξής: 

Συναντηθήκαμε τις προάλλες με...
τον μπαμπά συμμαθητή της Εβίτας (6 χρονών) και μου μετέφερε θεϊκή ατάκα που είπε ο γιος του. (Ας τον ονομάσουμε Ηλία). 

- Μπαμπά… Η Εβίτα τις τελευταίες μέρες κάνει πολύ παρέα με τον Δημήτρη και έχω εκνευριστεί!
- Ε καλά Ηλία, δεν πειράζει.
- Και βέβαια πειράζει! Θα γίνει χαμός!
- Τι εννοείς θα γίνει χαμός;
- Θα γίνει χα-μός! Θα σου πω τι θα κάνω. Θα πάρω τον Γιάννη και τον Γιώργο και θα πάμε όλοι μαζί στον Δημήτρη και θα… κλάψουμε δυνατά!»

Ένα παράθυρο στις σκέψεις της Εβίτας που είναι ακόμα νηπιαγωγάκι, σύντομα πρωτάκι αλλά ανυπομονεί να μεγαλώσει και να γίνει εκπαιδεύτρια δελφινιών και ζωγράφος! 

✔ Εγώ: Εβίτα, ξέρεις τι σημαίνει η λέξη γενναιόδωρος; 
Εβίτα: Ένας γενναίος που πάει να κάνει ένα μεγάλο δώρο; 

✔ Όταν έπαιρνε αντιβίωση (που είχε χάλια γεύση) 
Εβίτα: Μη μου τη δίνεις ακόμη! Δεν είμαι έτοιμη. Κάτσε να σκεφτώ διάφορα ζώα για να νιώσω όμορφα.
Εγώ: Τι ζώα σκέφτεσαι;
Εβίτα: Σκέφτηκα άλογα.
Εγώ: Τι άλλο;
Εβίτα: Δελφίνια.
Εγώ: Άλλο;
Εβίτα: Δεν τον σκέφτομαι τον Ηλία τώρα. Τον σκέφτηκα το πρωί. 

✔ Εβίτα: Μαμά έλα γρήγορα! Θέλω τη βοήθειά σου! 
Εγώ: Πού είσαι;
Εβίτα: Εδώ στο γραφείο. Πού θέλεις να είμαι καλέ; Στο γάμο του Καραγκιόζη;

✔ Μαμά, αυτή είναι μία γάτα που ξέρει να μιλάει γαβγίστικα.

✔ Ο Δ. δεν είναι καθόλου μάγκας. Γιατί λέει άσχημες λέξεις. 

✔ Εγώ: Εβίτα το έφαγες το αγγούρι που σου έβαλα στο σχολείο; 
Εβίτα: Όχι, γιατί ο Μ. με έπεισε να του το δώσω.
Εγώ: Τι λες… Πώς σε έπεισε;
Εβίτα: Μου πρότεινε ανταλλαγή: Εκείνος να πάρει το αγγούρι κι εγώ το ψωμάκι του.
Ήταν γεμιστό με μερέντα.
(Και η Εβίτα δέχτηκε φυσικά. Την “έπεισε” με μεγάλη δυσκολία.) 

✔ Εβίτα: Μαμά το ξέρεις ότι περπατάμε στο ταβάνι; 
Εγώ: Eννοείς στο πάτωμα.
Εβίτα: Εννοώ στο ταβάνι. Των από κάτω. 

✔ Προσποιείται ότι έχει εκπομπή 
«Γεια σας. Είμαι η Εβίτα και σήμερα θα σας μάθω να ζωγραφίζετε. Είμαι η καλύτερη ζωγράφος στο Παρίσι. Μπείτε στο internet τελεία κομ για να δείτε τις ζωγραφιές μου.» 

✔ Εβίτα: Μαμά, ξέρεις τι σημαίνει πρωδετρί; 
Εγώ: Όχι. Τι;
Εβίτα: Πρώτος δεύτερος τρίτος! 

✔ Παίζει επιτραπέζιο με την αδελφή της και κερδίζει. 
Βάζοντας το παιχνίδι πίσω στο κουτί του λέει (σαν να είναι αθλήτρια που κάνει απολογισμό του αγώνα):
«Το έκανα για τον εαυτό μου. Και το έκανα για σένα!»

✔ Εβελίνα: Σήμερα είναι 5/5/11. Φαντάσου να ήταν 5/5/ του 5!
Εγώ: Ναι…
Εβελίνα: Πω πω μαμά…Εσύ το έχεις ζήσει αυτό!
(Κι εκείνη αλλά δεν το θυμάται!) 

✔ Γράφει τη λέξη πρώιμος σε εργασία σχολείου. 
Εγώ: Ξέρεις τι σημαίνει πρώιμος;
Εβελίνα: Τι;
Εγώ: Κάποιος που είναι πριν της ώρας του.
Εβελίνα: Να πεθάνει;

✔ Βράδυ, πίνοντας το γάλα της
Εβελίνα: Μαμά το ξέρεις ότι χθες ήταν Παρασκευή και 13, δηλαδή μέρα γρουσουζιάς;
Εγώ: Ναι. Αλλά αυτό το λέμε περισσότερο για πλάκα. Δεν ισχύει…
Εβελίνα: Το ξέρω. Για μένα η μέρα γρουσουζιάς ήταν η σημερινή. Σήμερα πρέπει να ήταν η μέρα γρουσουζιάς των Εβελίνων.
Εγώ: Αλήθεια; Γιατί;
Εβελίνα: Ο Π. φταρνίστηκε πάνω στο τοστ μου, κουτούλησα στο έπιπλο και έκαιγε το γάλα. Ποιος ξέρει τι άλλο θα μου συμβεί… Θα δω άραγε κανέναν εφιάλτη; 

Εβελίνα: Μαμά θυμάσαι τότε που είχαμε μόνο έναν υπολογιστή στο σπίτι; (ήταν τότε 4) 
Εγώ: Ναι βέβαια. Εσύ; Πώς και το θυμάσαι; 
Εβελίνα: Είναι δυνατόν να μη θυμάμαι τα παιδικά μου χρόνια;

Οι δυο αδελφές λογομαχούν  
Εβελίνα: Εβίτα το μαρτύρησες και σου είχα πει να μην το μαρτυρήσεις. 
Εβίτα: Ναι κι εσύ είχες μαρτυρήσει το δικό μου άλλη φορά. 
Εβελίνα: Ναι για αυτό το μαρτύρησα. Στο χρώσταγα.
Εγώ: Γιατί δε κάνετε συμφωνία να μη μαρτυράτε; Και να τελειώνει εδώ το θέμα;
Εβελίνα: Εντάξει το συμφωνούμε. Αλλά τώρα με μαρτύρησε, οπότε για να ξοφλήσουμε της χρωστάω κι εγώ ένα μαρτύριο.

Εδώ θα βρω το Blog της Άσπας  












You May Also Like

3 σχόλια

  1. ΣΕΥΧΑΡΙΣΤΏ ΓΕΛΑΣΑ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΤΟ ΕΙΧΑ ΑΝΑΓΚΗ!!!Η ΑΘΘΩΌΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ... ΜΕΓΑΛΕΙΟ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χαίρομαι που διασκεδάζετε με τις ατάκες!
    Κάτι μου λέει ότι θα ακολουθήσουν πολλές ακόμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Να 'σαι καλά και να συνεχίσεις έτσι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Με την δημοσίευση του σχολίου σας, βεβαιωθείτε ότι εμφανίζεται το ακόλουθο μήνυμα: «Το σχόλιό σας θα είναι ορατό μετά την έγκριση». Αν αυτό το μήνυμα δεν εμφανιστεί, ξαναπροσπαθήστε.

  • 64
    0
  • 22
    2
  • 57
    0
  • 60
    4
  • 53
    4
  • 36
    0