Μια Jazz ιστορία στην Ελλάδα του ‘56

by - 12:16 μ.μ.

«… Ένα από τα συγκροτήματα που ήρθαν στην Αθήνα από τη Νέα Υόρκη ήταν μια ορχήστρα jazz, η οποία αποτελούνταν από μαύρους μουσικούς υπό τη διεύθυνση του τρομπετίστα και μαέστρου της ορχήστρας Dizzy Gillespie. Ενορχηστρωτής της ορχήστρας και πιανίστας ήταν ο νέος τότε και αργότερα διάσημος συνθέτης της jazz Quincy Jones.
Δόθηκαν τρεις συναυλίες στο θέατρο ‘Ρέξ’, τις οποίες φυσικά παρακολούθησε ο Μάνος και γνωρίστηκε με τους μουσικούς. Επειδή οι προσκλήσεις γι’ αυτές τις συναυλίες βασίζονταν σε πρωτόκολλο, ο Gillespie δεν έμεινε και πολύ ικανοποιημένος με το κοινό των συναυλιών και ζήτησε να... προσφέρει μια συναυλία αποκλειστικά για φοιτητές με ελεύθερη είσοδο. Εκείνο το βράδυ έγινε πανζουρλισμός. Ο φοιτητόκοσμος κατέκλυσε το θέατρο, οι νέοι κρέμονταν από τα θεωρεία, χειροκροτούσαν και φώναζαν το όνομα του Gillespie. Όταν τέλειωσε η συναυλία όρμησαν στη σκηνή, σήκωσαν τον Gillespie στα χέρια και τον κατέβασαν μέχρι την Ομόνοια. Την άλλη μέρα το απόγευμα είχαμε συνάντηση με τον Αχιλλέα Μαμάκη στους ραδιοθαλάμους του Ζαππείου, για συνεντεύξεις με τους Gillespie και Jones για την εκπομπή του ‘Το θέατρο στο μικρόφωνο’. Μαζί είχε έρθει κι ο Μάνος και όταν τελείωσαν οι συνεντεύξεις, ήταν πια αργά το βράδυ, ο Μάνος πρότεινε να τους πάμε κάπου να φάμε, και αποφάσισε να πάμε στου Τσιτσάνη, κάτω στις Τζιτζιφιές. Εξηγήσαμε στους φίλους ποιός ήταν ο Τσιτσάνης και ξεκινήσαμε.
Ο Τσιτσάνης μας δέχτηκε με χαρά και αρχοντιά, εφόσον ο Μάνος του σύστησε τους αμερικανούς μουσικούς και αναφέρθηκε στη μουσική τους. Οι ξένοι τόσο πολύ ενθουσιάστηκαν με τη μουσική και τα τραγούδια που άκουγαν από τον Τσιτσάνη και τον Παπαιωάννου, ώστε κάποια στιγμή ο Τσιτσάνης ζήτησε από τον Gillespie και τον Jones να παίξουν κάτι όλοι μαζί. Ανέβηκαν στο πάλκο και οι δύο. Ο μεν Quincy Jones κάθισε στο πιάνο, ο Gillespie έπαιζε την τρομπέτα του και ο Τσιτσάνης μπουζούκι, δημιουργώντας ένα απίστευτο ‘jam session’ ανεπανάληπτο. Ακόμα λυπάμαι που δεν είχαμε μαζί μας ένα φορητό μαγνητόφωνο να ηχογραφήσουμε αυτή την τόσο ασυνήθιστη μουσική που έβγαινε από τους αυτοσχεδιασμούς. Καθίσαμε ως τα ξημερώματα». 
Απόσπασμα από τη συνέντευξη της Καίτης Κασιμάτη-Μυριβήλη στον Θάνο Φωσκαρίνη, δημοσιευμένη στο ένθετο ‘Βιβλιοθήκη’ του ‘Ε’, 23 Οκτωβρίου 2010.
Κατά καιρούς η αμερικάνικη κυβέρνηση έστειλε jazz μουσικούς σε διάφορα κράτη ως πολιτισμικούς πρεσβευτές, προκειμένου να βελτιώσει τις σχέσεις της με αυτά τα κράτη. Το 1956 είχε προγραμματίσει μια περιοδεία με τον Dizzy στην Αφρική. Τον Μάιο του ίδιου χρόνου ο ελληνικός λαός βγήκε στους δρόμους της Αθήνας, διαμαρτυρόμενος σχετικά με την στάση της Αμερικής στο κυπριακό, έτσι έκτακτα συμπεριέλαβε και την Αθήνα ως αφετηρία της επίμαχης περιοδείας. Εν το μεταξύ τα τότε ΜΜΕ, αναρωτιόντουσαν γιατί η αμερικάνικη κυβέρνηση στέλνει jazz μπάντες, αντί στρατό.
Το album Dizzy In Greece είναι καθαρά ‘bebop’ με τον χαρακτηριστικό ήχο της δεκαετίας του '50. Αντικατοπτρίζει και αναφέρεται σε αυτήν την περίφημη επίσκεψη του Dizzy στην χώρα μας και κυκλοφόρησε ένα χρόνο αργότερα, το 1957. Πρόκειται για ένα σπανιότατο album - διαμάντι και έχει ιδιαίτερη συλλεκτική αξία για μας τους Έλληνες.  

Από το Μουσική Jazz Και Όχι Μόνο 



You May Also Like

1 σχόλια

Με την δημοσίευση του σχολίου σας, βεβαιωθείτε ότι εμφανίζεται το ακόλουθο μήνυμα: «Το σχόλιό σας θα είναι ορατό μετά την έγκριση». Αν αυτό το μήνυμα δεν εμφανιστεί, ξαναπροσπαθήστε.

  • 64
    0
  • 22
    2
  • 57
    0
  • 60
    4
  • 53
    4
  • 36
    0