Eddie Irvine: "Μια ζωή μέσα στους δρόμους"

by - 10:24 π.μ.

Γεννημένος στις 10 Νοεμβρίου του 1965 στο Conlig της Βόρειας Ιρλανδίας, o Eddie Irvine θεωρείται ως ο πιο ατίθασος οδηγός της σημερινής Formula 1. Περισσότερο δημοφιλής στα μέσα σαν playboy και καρδιοκατακτητής, βλέπει τις αξιόλογες οδηγικές του ικανότητες και το πάθος που φέρνει στις μονομαχίες του στην πίστα να ενδιαφέρουν λιγότερο από το τι έκανε στο πάρτι της προηγούμενης νύχτας.
Ξεκίνησε... να συμμετέχει σε αγώνες στην πατρίδα του τις αρχές του '80. Το ταλέντο του έγινε αμέσως φανερό στους scouters της εποχής και μετά από 5 χρόνια μεταφέρθηκε στην κυρίως σκηνή του μηχανοκίνητου αθλητισμού του νησιού, μετακομίζοντας στο Λονδίνο. Μπήκε στην κατηγορία της Formula Ford με την ομάδα του Van Dieman το 1987. Κάνοντας μία απολύτως επιτυχημένη χρονιά κατακτά τον τίτλο και το Formula Ford Festival στο τέλος της, γεγονός που για τον ίδιο αποτελεί ίσως την πιο ευτυχισμένη του στιγμή στο σπορ. Η φήμη του δεν αργεί να εξαπλωθεί και την επόμενη χρονιά μπαίνει στη σκηνή της Formula 3 οδηγώντας για την West Surrey Racing. Ο κινητήρας Alfa Romeo που φορούσε τότε το μονοθέσιο όμως ήταν πολύ αργός, με αποτέλεσμα να μη μπορέσει να κερδίσει αγώνα, παρά το γεγονός ότι έφτασε αρκετά κοντά σε πολλές περιπτώσεις.
Μετά από μία δεύτερη αρκετά άσχημη χρονιά που ακολούθησε, αυτή τη φορά στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα F3000, τον πλησίασε ο Eddie Jordan, γεγονός που οπωσδήποτε έθεσε σε νέες βάσεις την καριέρα του. Με την ομάδα του Jordan το 1990 ο Irvine συμμετείχε ξανά στο πρωτάθλημα F3000 και πέτυχε μία νίκη, καθώς και την 4η θέση στο πρωτάθλημα.
Τα πολλά χρήματα που του προσέφεραν οι Ιάπωνες για να τρέξει στο τοπικό πρωτάθλημα F3000 δεν κακόπεσαν στον Ιρλανδό, που έμεινε 3 ολόκληρα χρόνια εκεί με αρκετές επιτυχίες. Όμως ο κ. Jordan δεν τον είχε ξεχάσει...Καθώς χρειαζόταν κάποιον που να γνωρίζει την πίστα της Suzuka για το επερχόμενο GP. Εκεί ο Eddie έκανε την πρεμιέρα του, που θα του μείνει σίγουρα αξέχαστη, καθώς πήρε τον πρώτο του πόντο αλλά και δέχτηκε μία γροθιά στο πρόσωπο από τον Senna! Υπέγραψε μόνιμο συμβόλαιο με τη Jordan το 1994, αλλα στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στη Βραζιλία, δείχνοντας το "θερμό" του οδηγικό στυλ, προκαλεί μια μικρή καταστροφή στην πίστα με πολλά μονοθέσια να συγκρούονται, και εισπράττοντας έτσι μία ποινή τριών αγώνων από τη FIA.
Πάντως οι εμφανίσεις του ήταν σίγουρα ελπιδοφόρες και θεαματικές, με αποτέλεσμα το 1996 να του προσφερθεί θέση στη Ferrari δίπλα στον παγκόσμιο πρωταθλητή M Schumacher. Τα τρία πρώτα του χρόνια ήταν μάλλον μέτρια, καθώς η επίδοσή του ήταν πάντα αρκετά χειρότερη του team-mate του. Όμως η χρονιά του ήρθε το 1999. Νικά στη Μελβούρνη όταν εγκαταλείπει σχεδόν όλο τo grid. Κανείς βέβαια δεν είχε διανοηθεί ποτέ ότι ο Eddie θα μπορούσε να διεκδικήσει τίτλο, ειδικά με ομόσταυλο τον Schumi. Ο τραυματισμός του Γερμανού όμως στο Silverstone του έδωσε αυτόματα το νούμερο 1 της ομάδας και την ευκαιρία να πάρει νίκες. Κάνει εντυπωσιακές εμφανίσεις σε Αυστρία, Γερμανία και σε συνδυασμό με τις εγκαταλείψεις της McLaren διεκδικεί ισότιμα με τον Hakkinen τον τίτλο. Μετά τη νίκη που του προσέφερε ο Schumacher στη Μαλαισία, φτάνει στην αυλαία του πρωταθλήματος θέλοντας τη νίκη για να γίνει πρωταθλητής. Όμως δεν αντέχει την πίεση της κατάστασης και απογοητεύει στα qualifying και στον αγώνα, με τον Φινλανδό να κατακτά τον δεύτερο τίτλο του. Η βοήθειά του όμως ήταν αρκετή για να πάρει η Ferrari το Κατασκευαστών.
Το 2000 τον βρίσκει να γίνεται ο πρώτος οδηγός της Jaguar Racing, που επανέρχεται στους αγώνες παρουσιάζοντας ένα αμιγώς βρετανικό πρόσωπο. Είναι όμως απογοητευτική σε όλους τους τομείς και χωρίς να δείξει τίποτα αξιόλογο καταδικάζει τον Irvine να παλεύει κάθε φορά με το μονοθέσιο και να μετρά εγκαταλείψεις. Με 4 μόλις βαθμούς δείχνει σαφώς απογοητευμένος. Το 2007 ο Irvine οδηγά και πάλι για τη Jaguar.
Δύσκολη περίπτωση οδηγού. Χαρακτήρας που παραπέμπει σε παλιές καλές εποχές, τότε που οι "ήρωες" ήταν "αριστοκρατικοί αλήτες". Στην πραγματικότητα πρόκειται για έναν οδηγό με φυσική αίσθηση του αυτοκινήτου και ταχύτητα, αλλά και αρκετή αστάθεια, γεγονός που τον καθιστά ίσως επισφαλή επιλογή για μία μεγάλη ομάδα. Όταν αποφασίζει να αγωνιστεί σοβαρά είναι θέαμα, μόνο που τέτοιες αποφάσεις δύσκολα παίρνει. Γενικά, παρεξηγημένη προσωπικότητα, με αξιόλογα πάντως αποτελέσματα από την εποχή των Jordan, όπου, με την "ανήσυχη" οδήγησή του, είχε κάνει το κοινό να τον προσέξει!

Από το InOut & Tripod

You May Also Like

0 σχόλια

Με την δημοσίευση του σχολίου σας, βεβαιωθείτε ότι εμφανίζεται το ακόλουθο μήνυμα: «Το σχόλιό σας θα είναι ορατό μετά την έγκριση». Αν αυτό το μήνυμα δεν εμφανιστεί, ξαναπροσπαθήστε.

  • 64
    0
  • 22
    2
  • 57
    0
  • 60
    4
  • 53
    4
  • 36
    0